Rukiye
@rukiyednc
`yarın çiçek açacak limon ağaçları`
Lisans
24 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
'Zaman iz bırakmadan geçip gider miydi?'
Güray Süngü'nün okuduğum ilk kitabıydı. Yazar İstanbul'da doğup büyümüş ve yaşamış, bu sebeple hikâyesini İstanbulun sokaklarını dahil etmesiyle zenginleştirmiş.
Genel olarak kitabı beğendim. Yazarın yer yer mizahi anlatımı, karakterlerin monolog konuşmaları benim hoşuma gitti. Bazen bu monolog anlatım yorucu olabilse de beni karakterlerin içine aldı ve hikâyesini daha hissederek okuyabilmemi sağladı. Kitap, her paragrafta sıra ile iki karakterin dilinden anlatılıyor. Aziz ve Harun.
İki karakter de yalnızlıklarıyla öne çıkıyor. Bir başka ortak yönleri de, ikisinin de yaptıkları hataların farkına varmaları. Gerçi fark etmeleri bir şeyi değiştirmiyor.
Aziz'in hikâyesi beni daha çok sürükledi diyebilirim. Aziz'in hikâyesine Derya karakteri de katılıyor. Derya görünürde neşeli mutlu, fakat aslında acı çeken, depresif bir hanım kız.
Yıllar sonra doğduğu şehre, İstanbula dönen Harun'un bölümüne geçtiğimde ise hızlıca okumak istedim çünkü birtürlü ilerlemiyor hissiyatı verdi bana. Sayfalarca arıyor arıyor ama aradığı şeyi bir türlü bulamıyor. Harun'un hikâyesini okurken karamsarlık daha hâkimdi. Yine de bu iki karakterin buluşacağı noktayı merak ettiğim için okumaya istekli olarak devam ettim.
Sonunun beni pek tatmin ettiğini söyleyemesem de, ucu açık bir sonunun olmaması beni sevindirdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazar eleştirel bir dille İstanbul'un modern hali öne çıkarılıp, aslı olan İslam şehri özelliğinin geri planda kalmasının kritiğini yapmış.
İstanbul'un müzeleştirilmeye çalışıldığını belirtiyor, istanbulda daha fazla müzelerin açılmasını savunuyor. Sokakların turistlere yönelik adeta açık hava müzesine çevrilmesinden duyduğu rahatsızlığı ifade ederek, Osmanlının birikimini daha güzel ve aslı korunarak faydalı şekilde değerlendirilmesi gerektiğini belirtiyor.
Kısacası İstanbulun müzeleştirilmeye değil, tarihi birikiminden faydalanılarak yeni müzeler barındırmaya ihtiyacı olduğunu vurguluyor.
Kitabın son bölümü, İstanbul'un baharını simgeleyen erguvan çiçeklerine ayrılmış. Bu kısım kitaba hoş bir duygu katmış.
Genel olarak İstanbul hakkında farkındalığımı artırsa da yinelenen eleştiriler beni karamsarlığa itti.
Bütün bunlar yinede kitabı beğenmeme engel olmadı, zira yazarın haklılık payı var. Belki de gerçeklerin acı olması ve bu kadar açık dile getirilmesi beni huzursuz etti.
Çocuklarla birlikte okunacak güzel bir kitap. Farklı kuş çeşitleri hakkında temel bir bilgi edinmek için okunabilir, ayrıca kuş resimleri barındırdığı için okunması zevkli hale getirilmiş. Kitabın sonunda kuşlara dair küçük metinler ve hikayeler bulunuyor.
