R
@rukiyeqe
Zülfü Livaneli’nin "Huzursuzluk" romanı, insanın içindeki o derin, sızılı coğrafyaya dokunan ve bitirdiğinde göğsünün üzerine bir taş oturmuş gibi hissettiren bir kitap. İnsanların doğduğu yer ve inandıkları din yüzünden, merhametten yoksun diğer insanların onlara cehennemi yaşatmasını öylesine keskin ve yalın bir dille anlatıyor ki; coğrafyanın nasıl bir kadere dönüştüğünü, sınırların sadece toprağı değil insanlığı da nasıl böldüğünü iliklerine kadar hissediyorsun.
Reklam
Kendinizden kaçtığınız ne varsa, onun dizelerinde yakalanırsınız. Aşkı, sevgiyi, kadını en doğal ve akıcı haliyle size sunar. Sanki şiir yazmıyor da, ruhumuzun derinliklerinde unuttuğumuz bir odanın kapısını açıyor.
Kitabı okurken çok sıkıldım. Ama kötü bir kitap diyemem. Elizabeth kitapta beğendiğim bir karakter, sırf onun için bile okumuş olabilirim. Çok fazla karakter olduğundan mıdır yoksa yazarın üslubu mu böyledir bilmem dili çok sade ve tekdüze geldi bana. Filmini de en kısa zamanda izleyeceğim... Bakalım, o nasıl?
