Anıl Berber
@rumbaba
not defteri
Anıl Berber
, bir kitap okuduPuan vermedi·359 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2026 00:30
·2026 13. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Jale Parla "bir romancı, daha romana başladığı anda roman türünü değiştiriyor demektir," der ve ekler: "Hiçbir edebiyat metni, türün kurallarına tam uyumla yazılmış değildir ya da türünün ideal örneğini oluşturmaz. (...) Yazın türleri, edebiyat tarihinin en dinamik göstergeleridir ve reçeteye gelmez; çünkü her edebî yapıt, ait olduğu türle tam bir uyumdan çok, farklılık, yenilik, melezlik ya da başkaldırı ilişkisi sergiler. Türü aşma çabalarıyla ait olduğu türün sınırlarını zorlar."
Ömer Seyfettin, öykülerindeki ironik yaklaşımı Efruz Bey tiplemesi üzerinden sergiler. Şöhret düşkünü, kişiliksiz, kimliksiz, yarı aydın biri olan Efruz Bey, ömründe hiç yazı yazmayan sözlü bir yazar; şiirsiz meşhur bir şair; esersiz bir dahi; ilimsiz meşhur bir bilgindir. Kendi menfaati dışında hiçbir ilkesi yoktur. O her zaman rüzgârın estiği yöne doğru yelken açar ve sürekli düşünce değiştirir. Önce hürriyetçi, sonra asil, sonra sosyolog, ardından Türkçü ve pedagog olur. Bütün bilimleri, duyguları abarta abarta kullanır. Efruz Bey'in bu serüveni aslında Seyfettin'in yaşadığı dönemdeki aydınların düşünce serüvenidir. Ömer Seyfettin bu dizi öykülerde açık ya da örtük göndermelerle dönemin yanardöner aydınlarını ironik bir dille eleştirmiştir.
Joyce'un bütün edebiyat serüveni neredeyse Dublin etrafında şekillenmiştir. Joyce, tarihî ve siyasal görüşlerini, sanat algısını, dil arayışlarını Dublin kenti üzerinden kurgular. Dublin, onun öykülerinde, bir mekân, fon değil, her şeyin izahı için en temel başvuru kaynağıdır, bir öznedir. Genel olarak İrlandalılık, özel olarak Dublinlilik onun aracılığı ve yorumuyla edebiyat dünyasında yer bulmuştur. Onun "Dublin günün birinde yok olursa benim sayfalarımdan yeniden yaratılabilir." sözü, boşuna değildir.
Çeşitli nedenlerle sanat ve kültürden kaçınamayan modern insan, bu etkinliklere en kısa yoldan ve en az zamanda ulaşmak istiyor. Zamanı elinden kaçırmış modern insanın bu konuda bulduğu ilk çözümse her şeyi "özet"inden yakalama arzusudur. Bu da en az çabayla en çok faydayı sağlama arayışıdır. Burada çağın insanının yardımına "görsellik" koşmaktadır. Modern insanın gözdesi olan görsel medya ile sinemanın cazibesini bu arayışlara bağlamak mümkündür. Artık yüzlerce sayfalık romanı haftalarca okumak yerine, o romandan uyarlanmış iki saatlik bir filmi seyretmek insanlara daha cazip gelmektedir. Çünkü modernizm, insanlara özet yaşamayı dayatmaktadır.