Rümeysa Altıntaş
@rumeysaltintas
Hayvan Çiftliği, Stalin dönemi için yazılmış bir kitap olsa da benim için çok daha fazlasını ifade ediyor. Zarar gören, eziyet edilen hayvanlar daha iyi bir yaşam için devrim yapıyorlar. İyi niyetle başlayan bu devrim, zamanla amacından sapıyor ve başlangıçta karşı geldikleri zulmün ta kendisi haline geliyorlar. Sovyet Rusya’nın kapitalist dünyaya verdiği ilk tavizlerden olan ticari ilişkilerin başlatılması da komşu çiftliklerle kereste ticareti ve şehirdekilerle yumurta ticareti olarak eserde yer almaktadır. Bunu sadece Stalin devriyle sınırlandırmamak gerektiğini düşünüyorum. Hukuk kurallarının dejenere edilmesi, cahil grupların kim konuşuyorsa ona inanması, halkın cahil bırakılması, karar alma mekanizmalarının işlevsiz hale getirilmesi, her eleştiri girişimini düşmanla korkutma ve bastırma, liderin zaaf ve ikiyüzlülüğünün taktik olarak nitelendirilmesi, istatistiklerle halkın kandırılması, duruma göre düşmanın değişmesi, “yanılmışız” klasiği ve liderin tanrılaştırılması gibi otoriter rejimlerin kullandığı pek çok yönteme eserde rastlanmaktadır. Siyasi, sosyal, ekonomik vb. insanın olduğu her toplulukta buna benzer örneklerle karşılaşabiliriz. Gücü elde etmek isteyen, bu uğurda her yolu mübah gören insanlar var oldukça Hayvan Çiftliği de popülerliğini koruyacaktır. İyi okumalar dilerim.
Menekşe Altun isimli okura yanıt verildi
Rümeysa Altıntaş
🙏🌸😊
Sâdık Hidayet - Kör Baykuş
Olay örgüsünün olmadığı, zamandan uzak, karakter tahlili yapamadığınız çünkü ortada belirli bir karakterin olmadığı eser. 88 sayfalık eseri bir çırpıda okuyup bitireceğinizi zannederken, her bir satırın altını çizip her bir satırda yaralarınızın bu kadar güzel betimlenmesine hayran kalıp, kendi içinizde de tıpkı Kör Baykuş'ta olduğu gibi iç içe geçmiş yolculuklara çıkarsınız. Stefan Zweig gibi umudunu yitiren, Franz Kafka'nın önünde ceket ilikleyebileceği düzeyde bir adamdır Sâdık Hidayet Kör Baykuş'ta size hiçbir şey vaat etmeyen, sadece durumunu, varoluş sancısını anlatan o cümlelerle başlar: "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
Kimseye anlatılamaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar."
.
.
.
#alıntılar
Lâkin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.
Gökte herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, benimki çok uzakta karanlık ve pek önemsiz bir şey olmalıdır. Belki de benim hiç yıldızım yok!
Bazı kimselerin ölümle savaşı daha yirmisinde başlar; birçokları da yağı bitmiş lambalar gibi, sessiz yavaş, ecelleriyle sönerler.
Çöpleri koklayan aç bir köpeğe benziyordum. Etrafta dolaşan, süprüntüleri koklayan, uzaktan çöpler artıklar getirdiklerini gördükçe korkup kaçan, saklanan, sonra geri dönüp yeni döküntüler arasından beğendiklerini seçen bir köpek gibiydim. Fakat o pencere kapatılmıştı ve o, benim için bir demet taze çiçekti adeta, çöplüğe atılmıştı.
Rümeysa Altıntaş isimli okura yanıt verildi
Rümeysa Altıntaş
| Berceste | Çok teşekkür ederim, sevgiler 🤍Sâdık Hidayet - Kör Baykuş
Olay örgüsünün olmadığı, zamandan uzak, karakter tahlili yapamadığınız çünkü ortada belirli bir karakterin olmadığı eser. 88 sayfalık eseri bir çırpıda okuyup bitireceğinizi zannederken, her bir satırın altını çizip her bir satırda yaralarınızın bu kadar güzel betimlenmesine hayran kalıp, kendi içinizde de tıpkı Kör Baykuş'ta olduğu gibi iç içe geçmiş yolculuklara çıkarsınız. Stefan Zweig gibi umudunu yitiren, Franz Kafka'nın önünde ceket ilikleyebileceği düzeyde bir adamdır Sâdık Hidayet Kör Baykuş'ta size hiçbir şey vaat etmeyen, sadece durumunu, varoluş sancısını anlatan o cümlelerle başlar: "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
Kimseye anlatılamaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar."
.
.
.
#alıntılar
Lâkin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.
Gökte herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, benimki çok uzakta karanlık ve pek önemsiz bir şey olmalıdır. Belki de benim hiç yıldızım yok!
Bazı kimselerin ölümle savaşı daha yirmisinde başlar; birçokları da yağı bitmiş lambalar gibi, sessiz yavaş, ecelleriyle sönerler.
Çöpleri koklayan aç bir köpeğe benziyordum. Etrafta dolaşan, süprüntüleri koklayan, uzaktan çöpler artıklar getirdiklerini gördükçe korkup kaçan, saklanan, sonra geri dönüp yeni döküntüler arasından beğendiklerini seçen bir köpek gibiydim. Fakat o pencere kapatılmıştı ve o, benim için bir demet taze çiçekti adeta, çöplüğe atılmıştı.
Rümeysa Altıntaş
Tam bu kitabı okumayı düşünürken incelemenizin ana sayfama düşmesi...
Men have no more time to understand anything. They buy things all ready made at the shops. But there is no shop anywhere where one can buy friendship, and so men have no friends any more.
M. Emin isimli okura yanıt verildi
Rümeysa Altıntaş
🥲
Men have no more time to understand anything. They buy things all ready made at the shops. But there is no shop anywhere where one can buy friendship, and so men have no friends any more.
Murat isimli okura yanıt verildi
Rümeysa Altıntaş
Kitap İngilizce?