Şimdi çok iyi bildiğim caddeleri arşınlıyorum. Doğup büyüdüğüm şehirde bir yabancı gibi hissediyorum kendimi.
Sanki ben burada doğmadım, burada büyümedim.
Ruhum öylesine boş ve soğuk!
Çünkü,hayalden doğan umutlar, genelde zaman içinde kırılıp giderler, temelleri yoktur. Tıpkı köksüz bazı ağaçlar ve çiçekler gibi.. hayallerin trajik kaderi budur. Ama yine de hayalsiz yapamayız.