Zülfü Livaneli’den okuduğum ilk kitaptı. Kitabı büyük bir hevesle almıştım ancak içimde bir ukde, birkaç küçük önyargı vardı. Kitap daha ilk sayfadan tüm önyargılarımı kırdı, içimdeki ukdeleri ortadan kaldırdı. Livaneli'nin yazım dili ve betimlemeleri beni o kadar etkiledi ki anlatamam. Türk edebiyatı okumaya başlamak istiyorsanız, bu kitapla başlamanızı şiddetle tavsiye ederim.
Bu kitap, benim için sevginin en masum, ayrılığın en acıklı ve bekleyişin en sabırlı hâliydi. Her şeyi bir kenara bırakırsak, bu kitapta beni en çok etkileyen şey Selim ve Leyla'nın birbirlerine olan sevgisi oldu. Zira onların sevgisi yalnızca birbirlerini sevmek üzerine değil, birlikte direnmek üzerine kurulu. Onları birbirinden ayıran özellikler, zıtlıklarının çatışmasına sebep olmuyor; aksine birbirlerini dengelemelerini sağlıyor.
Beni en çok etkileyen bir diğer nokta ise sevgilerini büyük sözlerle değil, fedakârlıklarla anlatmalarıydı.
Gönül isterdi uzun uzun anlatmak lakin kelimeler kifayetsiz. Birer emare olarak kalıyor tüm kelimeler.
Bekle BeniZülfü Livaneli · Can Yayınları · 202517,9bin okunma
İçimdeki Müzik okuduğum ilk kitaplardandı. Çocuk kitabı diye kategorilendiriliyor lakin çocuk kitabından çok daha ötesi.
Yaklaşık dört-beş yıl önce okumuştum. O zaman pek bir şey anladığım söylenemez, zira daha yeni keşfetmiştim kitapları. Yakın bir vakitte bir göz gezdireyim derken yeniden okumuş bulundum kitabı. İnceleme boyunca söylemeye devam edeceğim; çocuk kitabı diyerekten bu kitabı okumaktan kaçanlar çok şey kaçırıyor.
Bir insanı ilk gördüğünüz saniyede onun hakkında fikir sahibi olursunuz. Nasıl konuştuğuna, nasıl göründüğüne, nasıl yürüdüğüne bakarsınız. Lakin sadece bakarsınız, o insanın içinde neler olup bittiğini bilemezsiniz.
Melody’nin bedeni ona engeller çıkarır; konuşamaz, yürümekte zorlanır. Ancak zihni son derece güçlüdür. Hatırlar, düşünür ve hayal eder.
Bir insanın değeri yapamadıklarıyla mı ölçülür, yoksa yapabilecekleriyle mi?
Melody’nin yaşadığı en büyük zorluk engellerinden çok maruz kaldığı önyargılarla ilgili. Zira çoğu zaman insanlar, farklı gördükleri kişilerin neler hissedebileceğini düşünmeden karar verirler.
Hayatım boyunca en merak ettiğim gördüğüm herhangi bir insanın hayat hikâyesi olmuştur. Tabii dinlemek gibi bir şansım çoğu zaman olmadı. Kimi zaman yorgun ve bitkin, kimi zaman mutlu ve enerjik, kimi zaman mutsuz ve üzgün bedenlerin içindeki ruh neler gördü? Hiç merak etmiyor musunuz? Karşınıza engelli bir birey çıksa onun bir şey hissetmediğini mi düşünürsünüz? Onunda bir hayatı vardır elbet. Vardır onun da içinde bir melodisi, bir müziği.
Herkesin içinde bir müzik vardır.
