Mutluluk elde etmek için peşinden koşulacak sonra da kaybetmemek için çaba sarf edilecek bir şey değildir. Mutluluk; senden bağımsız olarak gelir, dokunur sana. Önemli olan, o eşsiz ânın tadını çıkarabilmeyi akıl edebilmektir.
Kişi alışır ama kabullenemez. Mesela biri öldüğünde üç gün sonra unutulur, ölenin yokluğuna alışılır ama kabullenilemez. Yeryüzünden silinir ama kalpten ve zihinden silinemez hiçbir şey.
Sevgi insanı büyüler. Daha doğrusu, her şeye karşı kör eder. Sevgi, aşk... Bunlar insanı gerçekten aptallaştırır. "Sevdiğin için ölür müsün?" diye sorulsa birine, şayet gerçekten seviyorsa, "Evet, onun için canımı dahi feda ederim." der. Sevgi insanı ölüme itebilecek kadar güçlüdür demek daha doğru olur.