Yine biten bir gece...
Yine hüzün kokan anılar...
Yine yeniden yorulmuşum.
Yastıkta kalan düşünceleri yokluyorum.
İçim bir garip duyguya bürünmüş, ağlama hissi veriyor...
Hüznün ruhuma dokunuşu bir başka zaten.
Yok olmak ve var olmak arasında kalan en ince ayrıntı gibiyim...
*yazar* BENİM :)
“… Her şeye rağmen içimizde bir ses, yaşamın büyük bir sır olduğunu fısıldar. Bu bizim bir zamanlar, daha düşünmeyi öğrenmeden önce yaşadığımız bir duygudur.”
*