Gerçi gençlikte, husûsiyle ilk çocukluk çağlarında, alınıp yerleşen huylar kökleşir ve ileride terbiye ve irade kuvvetine karşı bir mukavemet gösterir. Çünkü gençlik, bedeni olduğu kadar ruh’i teşekkül bakımından da hayatın en plastik devresidir. Ve gençlikte edinilen huylar, ileride ruhi bir tembellik ve ihmalcilik ile kaynaşarak, ekseriya mezara kadar yakamızı bırakmaz.
…
Fakat bütün güçlüklere rağmen, huyların en kötüsü bile irade ve azmin ve iyi bir terbiyenin muştası altında ezilip erimeye mahkumdur.