Tarihimiz boyunca, biz Japonlar intihara her zaman saygı duyduk. İntihar bizim için hayatlarımıza anlam ve biçim veren ve hayatlarımızı sonsuza dek onurlandıran güzel bir eylemdir. Duygularımızı en canlı ve en gerçekçi biçimde yaşamamızı sağlayan yoldur. Binlerce yıldan beri süregelen bir geleneğimizdir.
Çünkü gördüğünüz gibi capcanlı hissetmek kolaylıkla edinilebilecek bir deneyim değildir. Bir ağırlığı ve şekli olmasına rağmen hayat bir yanilsamadan ibarettir. Bizim canlılığımızın gerçek bir çizgisi ya da sınırı yoktur. O nedenle biz Japonlar, hayatlarımızın gerçek olmadığını hissettiğimiz söyleriz. Tıpkı bir rüya gibi...
Ama artık ödül şöhret ve para değildi. Ödül hayatta kalmaktı.
Reklam
Duygusal olarak kırılgan genç kadınları seçip onları kendisine çok, çok bağımlı hale getirme alışkanlığından bahsediyorum.
Rüzgar gerçekten şiddetleniyor ve ben cidden endişelenmeye başladım? Adada fırtına sığınağı var mı?
Her şey, bir oyun olmaktan çok uzaktı.
Ruth Ware'in gizem yaratma ve karakterlerin psikolojik derinliklerini işleme tarzını her zaman çok sevmişimdir. Mükemmel Çift, kapalı oda veya bu kurgudaki gibi izole edilmiş ada/mekan gizemlerini sevenler için tam bir biçilmiş kaftan. Yazar, tempo düşmeden okuyucuyu sürekli bir şüphe içinde tutmayı çok iyi başarıyor. İpuçlarını takip ederken kendinizi bir labirentte gibi hissediyorsunuz. Gerilim ve polisiye severlerin kesinlikle şans vermesi gereken, akıcı ve bir oturuşta bitecek bir roman.
Reklam
Reklam