şuşu ha
@rutha
gelen tek karşılık, çocukları dışarıda hummaya kapılmış gibi titreten, vahşi bir hayvanın çığlığını andıran çaresizce hıçkırıklar. daha önce hiç böyle bir ağlama duymadılar. bu şekilde ağlayan birinin haksız olamayacağını kaygıyla seziyorlar. kendilerine yalan söylendiğini, bütün insanların kötü olduğunu ve alçaklık edebileceğini biliyorlar. ana babalarını da sevmiyorlar artık, onlara inanmıyorlar. kimseye güvenmemeleri gerektiğinin farkındalar, şu korkunç yaşamın tüm yükünü çelimsiz omuzlarında hissediyorlar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
insanlığın ve insansızlığın yüz karasıydım. kendime acımak istedim. mutlak bir ümitsizliğe düşmek istedim.
ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenler hiç sevmemiştim; kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile.
şimdi onu nasıl inandırabilirim bütün bu süreyi onunla birlikte yaşadığıma? onu unutmuş gibi yaşarken onu düşündüğüme?
oysa biliyordu: aramızda hiçbir yeni varlığın önemi yoktu; konuşmuştuk bunları.