İnsan, böyleydi. Hep bir anlam arayışı içerisinde olmasına rağmen çoğunlukla neyi aradığını bilmiyordu. Bir şey bulduğunu zannederken aslında başka bir şeyi kaybettiğinin farkına bile varmıyordu.
"Dünyaya bir daha gelsem saniyelerin nabzını tutardım." diyor, Dostoyevski. Yani zamanını tam değerlendiremediğini söylüyordu. Bu kadar başarılı roman yazan niceliğin ve niteliğin zirvesine çıkan bir "deha" bile zamanını iyi değerlendirmediğini söylüyorsa bizler hiç yaşamamışız demektir.