Rüya Dilara Can
@ruyakitaplk
Reklam
Çok iyi yazarların kötü kitaplarını okumak beni çok üzüyor Tomris Uyarın 10 öykü kitabından seçilmiş lafta en iyi on öyküsü… Öyküler genelde kadın karakterlerin yaşam yalnızlık ve yaşlılık gibi konular da sonu belli olmayan saçma sapan bi zamandan hayattan kesit alınmış üzülerek söylüyorum ki vakit kaybı ben bu sene okumak istediğim 50 kitabın 27 olarak belirlediğim için okudum beni de yavaşlattı tavsiye değil….
Galiba,güçlüklerle birlikte karşı koymaya başladıktan sonra sevdik asıl birbirimizi. Yoksa birlikte dayanabileceğimizi sezdiğimiz için mi baştan birbirimizi seçtik? Çok kafa yordum, bir türlü işin içinden çıkamadım..
Kitapta 1 baba ve 3 oğlu ve onların birbirine bağlı hikayesini okuyacağım diye çıktım yola… kitap öyle güzel ki baskın karakterli annelerin aslında içlerinde ne sakladığı hayatın onları nasıl hırpaladığı…. Aslında bunlar her cuma toplanan, dışarıdan birlik beraberlik içerisinde olduğunu düşüneceğiniz bir aile, büyük anneleri vefat etmiş ama gitmeden önce bütün çocukları evlendirmiş kendince uygun gördükleriyle yalan dolan üzerine bir hayat kurmuş ilk çocuğu Emin hariç hiçbirini sevmemiş onu da fazla sevgiden bunaltmış, kocasının kendisi dışında birinden (çalıştığı yerde bi kadın) yaşadığı bir ilişkiden başka bir çocuğu olmuş kendide o sırada 2.çoçuğuna hamileymiş ailesinin yanında köyde yaşıyorlar… babası bir para karşılığı kızını hamile haliyle kocasının dışarıdan getirdiği o çocukla beraber köyden uzaklaştırmış kadın gurbet ellerde tek başına üç tane çocuk büyütmeye çalışmış kaldı ki bir tanesi de kendi çocuğu değil kendi çocuğuna da diğerinden nefret ettiği için yanaşamıyor sadece ilk çocuğu olan Emin’e köyünü hatırlatıyor, masum temiz günleri hatırlatıyor diye sahip çıkmış ama bunu da fazla abartmış bir anne bu kitapta aynı zamanda bir annenin çocuğu için ne kadar çok şeyi göze aldığıyla yüzleşiyor insan aile evindeki görevlerinden ve sorumluluklarından ailede insanların seni ne kadar yanlış tanıdığından aslında içinde ne fırtınalar koptuğunda da… aile sofrasından kalkınca aslında ne kadar farklı kişileriz değil mi… ben bir aile hikayesi okuyacağım zannettim ama ayrı ayrı herkesin kaleminden hikayeyi dinledim ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını kimi dinlersen o haklı aslında şartlar gereği rollerimizle oynadığımızı anladım. Maalesef aile de kapatılamayan her yara bir sonraki nesillere aktarılıyor dilerim ki kendini tamir eden yetişkinler olarak bir sonraki
Reklam