Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hani bir kitabı okuduktan sonra o kitap sizin için artık bir kitaptan daha fazlasıdır ya hani işte öyle...
Kitap bitti, kalbimde tarifi imkansız bir burukluk var, sanırım birazda okuduğum zamanlama ile çok yakından ilgili... Mezun oldum, sevdiklerim, farklı yerlere dağıldılar..
Zaman geçtikçe, özleyeceğimiz dostları da tek tek heybemize atıyor sırtımıza yükleyip devam ediyoruz yaşamaya..
Yük dediysem lafın gelişi, insanın sevdikleri hiç yük olur mu ki?
Kimi zaman merhemdir, kimi zaman çiçek, kimi zaman sığınılacak bir dağ, kimi zaman gözlerimizin mutluluktan parlamasını paylaşacağımız bir çift göz kimi zamanda özleyeceğimiz, eksikliklerini enn derinden hissedeceğimiz bir sıcak yürek..
Tam da bunları geçirirken kalbimden, ince bir sızı hissederken yüreğimin tam ortasında İbrahim abinin şu güzel cümleleri içime ılık bir su serpti...
"Veda resmiyettir ve sevenler istese de veda edemez zaten. Hem biz hakikat yurduna inanıyor değil miyiz? Dağlım?
Ne güzel söyledin be İbrahim abimm.. Yine çoğu zaman olduğu gibi senin cümlelerinle teselli ettim şu yorgun kalbimi..
Bu satırlardan sonra kitap yorumuna nasıl geçeceğimi bilmiyorum. Ama bir kaç cümle ile kalbime şifa olan bu güzel kitabı herkes okusun diye anlatacağım.
İbrahim Abiyi köşe yazılarından tanıyodum. Taa ki @smyytun bana bu güzel kitabı hediye edene kadar.
Kitabın ilk kapağından son kapağına kadar sanki kalbimin üzerine beyaz bir güvercin yuva yapmışta bende onu ürkütmemek için usul usul hareket etmeliymişim gibi hissettim.
Hangi sayfayı okusam, dünyanın en güzel yerindeymişim gibi hissettim.
Bazen yemyeşil dereler akan bir yerde, bazen miss gibi kokan rengarenk çiçeklerin içindeymiş gibi.
Bazende karanlık bir gecede yıldızların altında hafiften esen rüzgardan üşümüş gibi..
Bazende sevdiğininin omzuna başını yaslamış