Alihan Demir
@ruzukan
Evi Nepal’de kalmış slovakyalı salyangozdur ruhum.
“İşittim ki bazılarımız yoksulluğumuzu bahane ederek memleketlerine dönmek istiyormuş. Ben kimseyi zorla meclise davet etmedim. Herkes kararında hürdür. Bunlara başkaları da katılabilir. Fakat ben, bu kutsal davaya inanmış bir insan olarak buradan bir yere gitmemeye karar verdim. Arzu ederseniz hepiniz gidebilirsiniz. O takdirde asker Mustafa Kemal mavzerini eline alır, fişeklerini göğsüne dizer, bir eline bayrağını alır, Elmadağı’na çıkar, orada tek kurşunu kalıncaya kadar vatanı müdafaa eder. Kurşunlarım bitince bu aciz vücudumu bayrağıma sarar, düşman kurşunlarıyla temiz kanımı kutsal bayrağıma içire içire tek başıma can veririm. Ben, buna ant içtim!”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Osman Ağa, sohbet sırasında Ahmet Emin’e Pontus mücadelesi sırasında yaşadığı bir olayı anlattı. Ateşkesin ilk günlerinde Giresun’daki Rumlar, Osman Ağa’dan şikâyetçi olmuş, İngilizler bölgeye bir subay göndermişti. O vakitler belediye başkanı olan Osman Ağa, İngiliz temsilcisini akşam yemeğine davet etmiş, aynı zamanda yan odada bir tertip hazırlatmıştı. Rum çetelerine mensup azılı bir haydut o gece yan odaya getirilip boğdurulmuştu. Rumlar ertesi gün Osman Ağa’yı İngilizlere şikâyet etmiş fakat İngiliz temsilci, “Beni aptal yerine mi koyuyorsunuz?” diyerek Rumlara çıkışmıştı: “Benim bulunduğum odanın yanında bir adam öldürecekler de benim bunun farkına varamayacağımı söylemeye nasıl cüret ediyorsunuz? Defolup gidin!”
Osman Ağa bu hikâyeyi gülerek anlatıyordu: “İngiliz, bir adam öldürmeyi velveleli bir mesele sanıyordu. Halbuki boğaza şöyle sıkıca bastınız mı can çıkar gider!”
6/10
42 günde okudu
·2026 11. kitabı
