Konfüçyüs der ki: "Öğrenmek ve zaman geldiğinde öğrendiğini uygulamak, mutluluk değil midir? Uzaklardan gelen dostlar mutluluk vermez mi? İnsanlar beni anlamasalar da onlara kin gütmem. İşte bu Üst İnsan olmak değil midir?
Temiz bir ayna gibi senin karşında durduğumda, bana baktın ve kendi imgeni gördün.
Sonra bana şunu dedin: "Seni seviyorum."
Fakat gerçekte sevdiğin, benim içimdeki sensin.