Kan ve Külden ~ #kitapyorumu
••"Ölüm, bazen en beklenmedik anda, bazen de onu beklerken ziyaret eden eski bir arkadaş gibidir."
Gerek yurt dışında yabancı okurlar gerek Türk okuyucular tarafından sürekli övülen, her yerde fan artlarını görüp bayıldığım ve merakla beklediğim bir kitap: Kan ve Külden.
Peki kitap bu beklentilerimi karşıladı mı? İşte o tartışılır.
Esas karakterimiz Penellaphe (Poppy) Balfour, seçilmiş bir kişi, bir Bakire. 19 yaşında Tanrılara verilmek üzere büyütülüyor, yüzünü belirli kişiler dışında kimse göremiyor ve diğer insanların rahatlıkla yapabildiği çoğu şeyleri yapmasına izin verilmiyor. Dolayısıyla Poppy doğru dürüst hayatını yaşayabilmiş değil, bu yüzden hayatını yaşamak için elinden geleni yapıyor. Bir de erkek karakterimiz Hawke Flynn var ki olağan üstü boyutta yakışıklı, güçlü, esas kızımızı korumak için hayatı pahasına yemin veren birisi.
Bu kadar detaylı anlattığıma göre tahmin edersiniz ki kitapta sevdiğim tek şey bu ikili oldu.
İlk eleştirmek istediğim şey kesinlikle kitabın kurgusu ve yazarın bunu bize aktarma şekli. Armentrout'un daha önce Lux serisini okumuştum, yani kalemine aşinayım. Kurguyu o kadar iyi yazamasa da karakterleri güzel yazdığını düşünüyorum. Ama Lux serisi ta ne zaman yazılmış, Kan ve Külden ne zaman? Keşke biraz gelişme gösterseydi... Bu kitapta daha ilk bölümdeyken sanki bir yaz dizisi izliyormuşuz ya da basit bir gençlik kitabı okuyormuşuz gibi her şey doğrudan bize aktarılıyor. Mesela: "Benim adım şu, ben şunlardanım, ben seçilmiş Bakire'yim, bu taraf iyi taraf bakın şunlar da kötü olan taraf, Karanlık Olan diye biri var her şey bunun başının altından çıkıyor, alın bu da kafanız karışsın diye dağ taş ovaların garip isimleri"
Yazar daha ilk bölümdeyken bunları doğrudan bize anlatmak yerine ilerleyen
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
•The Queen of Nothing ~ #kitapyorumu
••"Mock me all you like. Whatever I imagined then, now it is I who would beg and grovel for a kind word from your lips." His eyes are black with desire. "By you, I am forever undone."••
Sevdiğim bir seriye daha veda etmenin hüznünü yaşıyorum.
İkinci kitabın sonundan sonra Queen of Nothing'i okumak için yanıp tutuşuyordum. Elimde olması için biraz beklemem gerekiyordu ama beklediğime de değdi gerçekten
Kitaba hiç dur durak vermeden hızlı bir aksiyonla başlıyoruz ve bu aksiyon kitap boyunca da devam ediyor. İkinci kitabın sonundan sonra Jude'un neler yaptığını, Cardan'la ilişkisini ve Elfhame'in büyü ve entrikalarla dolu dünyasını okuyoruz.
Serinin ilk kitabı Zalim Prens, ortalama bulduğum bir kitaptı. Evren ve karakterler iyiydi, kitabın sonu güzeldi ancak öyle 'muhteşem bir kitaptı' diyememiştim. Ama Wicked King ve Queen of Nothing gerçekten bayıldığım kitaplar oldular. Seriye başlarken hiç böyle bir şeye evrileceğini düşünmemiştim.
Bu seride eleştirdiğim yalnızca birkaç nokta var: İlki Jude ve Cardan arasındaki ilişkinin çok fazla yansıtılmamış olması. İkili arasındaki düşmanlığı ve aşkı doyasıya okumayı çok isterdim. İkinci olarak ise kitapların olması gerekenden kısa olması. Yaşanan olaylar ve karakterlerin arasındaki ilişki daha uzun sayfalara yayılsaydı çok daha güzel olurdu.
Wicked King'de ne kadar gerginlik ve entrika varsa, QoN'da da aksiyon ve duygular o kadar fazlaydı. Daha fazla Jude ve Cardan sahnesi gördüğümüz için kitabı bayılarak okudum ve neredeyse her sayfasını işaretledim Yaşanan olaylar da yüreğimi hop ettirdi, Cardan'ın sözleri de... Bu kitabı genel olarak yüreğim ağzımda okudum yani.
En başta da söylediğim gibi; çok sevdiğim bir seriye veda ediyorum, ancak QoN gibi bir final kitabıyla veda ettiğim için de
Hilal Şehir ~ #kitapyorumu
•
"Korkuyorum," diye fısıldadı. Danika yine elini tuttu. "Amaç da bu, Bryce. Hayatın amacı. Yaşamak, sevmek, yarın her şeyin yok olabileceğini bilmek. Bu, her şeyi çok daha değerli hâle getiriyor."
•
Mükemmeldi.
Sarah J. Maas'a zaten hayran biri olarak söylüyorum ki... Hilal Şehir yazdığı en iyi kitap olabilir.
Kitabı çok uzun zamandır bekliyordum ve elime ulaşır ulaşmaz okumaya başlamıştım. Yerli olsun yabancı olsun okuyan çoğu kişi kitabı övüyordu ve ben de bu heyecanla kitabı okumaya başladım. Bir de baktım ki bitmiş. Gerçekten 856 sayfa nasıl geçti anlamadım.
Hilal Şehir, mükemmel bir kurgunun ve çalışmanın ürünü. Evreni o kadar güçlü ve sağlam ki, yazar bunu nasıl düşünmüş olabilir diye sormaktan kendimi alamadım. Bu evren, yazarın diğer kitaplarına ve diğer fantastik serilere kıyasla fazlasıyla modern ve ilginç bir yapıya sahip. Telefonlar, alışveriş merkezleri, teknoloji... Modern dünyanın ögelerinin yanı sıra tabi ki fantastik ögeler de bir hayli fazla. Maas'ın diğer kitaplarından aşina olduğumuz feylerin yanında, melekler, cadılar, vampirler, şekil değiştirenler ve daha birçok fantastik tür var. O kadar dolu ve sağlam bir evren ki, kitabı sevmeyen birisi olsa bile bu evren karşısında dili tutulmalı. Ancak bu yüzden belki dilini ağır bulanlar olabilir diye söylüyorum, yazardan okuyacağınız ilk kitap bu olursa belki sizi yorabilir.
Esas kızımız Bryce Quinlan, yarı insan-yarı fey bir karakter. Muhteşem dostları ve iyi-kötü geçen bir hayatı var ancak bir gün öyle bir şey oluyor ki her şey tepetaklak oluyor ve bu olaydan sonra Bryce, bizim asıl okuyacağımız Bryce'a dönüşüyor.
Bryce'a gerçekten bayıldım. Hem de kelimenin tam anlamıyla. Yazarın en sevdiğim özelliklerinden biri güçlü kadın karakterler kurgulaması ve biz de Bryce'la bir kez
Tersyüz ~ #kitapyorumu
•
"Herkes birileri için ana karakterdir." diye yorum yaptı. "Önemsiz bir karakter yoktur."
•
Esas kızımız Fern, çocukluğundan beri Ambrose Young'a aşık ve kendisini asla ona lâyık bulmayan bir kız. Çünkü herkes tarafından "çirkin" görülen, kendisini de çirkin hisseden biri. Ambrose ise okulun güreş takımındaki bir güreşçi ve dış görünüşüyle herkesi hayran bırakan bir çocuk. Ancak Ambrose, gittiği savaştan yaralı olarak dönüyor ve Fern ile ikisi 'tersyüz' olmuş bir yaşantıya sahip oluyorlar. Sonrasında yaşanan olaylar birçok gelişmeye sebep oluyor ve biz de bu olayları bir güzel okuyoruz.
Tersyüz beni gerçekten çok etkiledi. Fern ve Ambrose'un ilişkisi, duyguları, o duyguları yansıtma şekilleri... Her şeyiyle çok etkilendim. Ama beni asıl etkileyen Bailey karakteri oldu.
Bailey, Fern'in kuzeni. Kas distrofisine sahip ve çocukluğundan beri bununla yüzleşerek büyümüş birisi. Kitap boyunca en muhteşem ve en duygusal sahneler ona aitti. Onun düşünce şekli, yaşayış şekli, çevresindekilere olan etkisi... Muhteşem bir karakterdi. Kitabı okurken ağlamamıştım ama üzerine düşündükçe ağlayasım geliyor
Yazar duygusallıkta müthiş bir iş çıkarmış. Kitapta sizi etkileyecek ve ağlatacak bir sürü konuşma ve olay var; her biri de çok gerçekçi, çok etkileyici yazılmıştı. Fern'in kendisini yetersiz bulması, Ambrose'un herkesin beklentilerini boşa çıkarma korkusu, savaşın değdiği yaşamlar, yanlış seçimler, Bailey (evet tek başına Bailey yeterli)... Çok güzel yazılmışlardı. Kitaptaki tüm olayları tahmin edebildim ancak yazarın asıl amacı duyguları yansıtmak olduğu için yine de çok etkilendim.
Ancak beni rahatsız eden şeyler de olmadı değil.
Kitapta çok fazla siyaset ve din vurgusu vardı. 11 Eylül saldırılarından, kutsal kitap ve Amerikan ulusçuluğuna kadar birçok konu
The Wicked King ~ #kitapyorumu
~
“Power,” he said. “Power is the ability to get what you want. Power is the ability to be the one making the decisions. And how do we get power?(...)We get power by taking it."
~
Entrika, ihanet, aşk, saray hayatı...
Sevdiğim her şey bu kitaptaydı
Zalim Prens, her ne kadar evrenini sevsem de ortalama bulduğum bir kitaptı. Çevirisi zaten çok kötüydü bu yüzden seriye orijinalinden devam etmek istemiştim (ve iyi ki de öyle yapmışım) Ama The Wicked King gerçekten çok sevdiğim bir kitap oldu.
Serinin ikinci kitabında, ilk kitabın sonunda olan olaylardan sonra Jude'un başına gelenleri, güç hırsının devam etmesini, Cardan'la arasındaki çekimi ve sürekli yaşadığı aksiyonu okuyoruz.
Kitabı okuduğum süre boyunca sürekli diken üstündeydim. Müthiş bir gerginlik hissediyordum çünkü kitapta sanki her an bir şey olacakmış, bir yerden sırtımıza hançerler yiyecekmişiz gibiydi. Ve tabi ki öyle de oldu ama entrika aşığı bir insan olduğum için kitaba bayıldım. Müthiş bir aksiyonu ve atmosferi vardı.
Jude karakterinin güç hırsı beni ilk kitapta çok etkilemişti ancak başına gelenler de bu hırs yüzünden olduğu için biraz sinir olmuştum açıkçası. Bu kitapta ise daha güçlü, ayakları yere daha sağlam basan bir Jude okuduğumu düşünüyorum. Hareketlerine, duygularına, gücünü ve zekasını kullanış şekline bayıldım.
Cardan'ı okumak ise ilk kitaptakinden daha keyifliydi. Onu ve trajik geçmişini, bir yandan Jude ile olan nefret-sevgi ilişkisini okumak çok güzeldi. Keşke daha fazla Jude-Cardan sahnesi okuyabilseydik, kitabın tek eksiğinin bu olduğunu düşünüyorum.
Kitabı en başından beri büyük bir keyfile ve heyecanla okudum ama özellikle ikinci yarısı beni mest etti. Yaşanılan olaylar, ihanetler, planlar resmen beni büyüledi. Hele ki kitabın sonu... Öyle olacağını tahmin
