Derler ki her zaman başlamak için geç kaldığını düşüneceksin Fakat kalan ömrünün en genç yaşındasın.
Hiçbir şeyi sonraya bırakma çünkü sonra insanlar yaşlanır, sonra söylenmemiş sözler Kalır, sonra ilgi biter, sonra fırsat kaçar Sonra gün geceye döner, sonra yapamadıklarına pişman olursun, sonra hayat kayıp gider... ve o zamanlar bir şansın vardı.
Aslında sonra demek bir şeyi zamana emanet etmek demek ama zaman emanetini koruyan biri değil. Onu geri almak istersen artık yerinde bulamayabilirsin.
(Biraz alıntı biraz da benden)
Zannediyorsun ki, hepimiz birer makineyiz ve evvelden kurulduğumuz gibi işleriz. Bir yerde bir bozukluk oldu mu derhal orayı söküp atmak lazım!.. En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksini yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkâr edebiliriz?
Bizler, her gördüğümüz fenalığın ve rezaletin bir parçasını ruhumuzda ebediyen beraber taşımaya mahkûm insanlar, onun yanında ne kadar zavallı ve küçük şeyleriz