s. çelebi
@s_celebi
18 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
bir kavanoz pehlivanına mektup
BİR KAVANOZ PEHLİVANI’NA MEKTUP
Merhaba Mina Hanım;
Siz, ‘Ruhun ölümsüzlüğüne, öteki dünyaya falan inanmayan ’ ve ölmüş bir ‘dinozora’ mektup yazmanın lüzumsuz bir iş olduğunu söylerdiniz muhtemelen ama sizden gelen sayfalarca yazıya kayıtsız kalamadım. Ölümsüz olduğunu şu saatlerde çoktan idrak etmiş olduğunuz ruhunuzdan bir cevap almayı da beklemiyorum elbette; ‘Derdin ne o zaman, ne istiyorsun benden?’ diye soracak olursanız, sizin nezdinizde yaşayan dinozorlara ithaf ediyorum mektubumu. Ha siz kendinizden dinozor diye bahsetseniz dahi ben devam eden satırlarda size böyle bir hitapta bulunmayacağım. ‘Küfrün sizde genetik’ olduğu gibi her daim dilin edebini muhafaza etmek de bizde düstur elhamdülillah.
...
Oldukça renkli ve zengin fanusunuzun içerisinde kimler yok ki. Falih Rıfkı, Mim Kemal Öke, Yahya Kemal, Halide Edip, Ahmet Haşim, Behice Boran, Atatürk, Aziz Nesin, Sabahattin Eyüboğlu, Sait Faik, diye devam eden uzunca bir liste. Picasso ile aynı kahvede oturmuşluğunuz, Sartre ile aynı otelde kalmışlığınız var. Hatta sonraları ayrı kutuplara savrulacağınız Necip Fazıl bile uzun süre fanusunuzun müdavimleri arasında imiş…
Necip Fazıl demişken… Kendisi, otobiyografisinde oldukça sefih bir hayattan sonra insanların(en azından bazı insanların) kendisini ‘Üstad’ olarak andığı bir yaşantıya ulaştığını anlatıyordu; ancak o kötü hayatın içeriğine dair olay ve durum bazında ayrıntılı bir bilgim yoktu. Sizin detaylı anlatımınızla oldukça küçük düşürücü anıları okurken açıkçası huzursuz oldum. Geçmişini çöpe attığını ifade eden ve bizim lisanımızla konuşacak olursak tevbe eden bir insanın mazisini böylesine istihza ile ve ulu orta anlatmanıza çok şaşırmadım esasında; bunda sizin değerlerinizle çelişen bir durum yok. Lakin belki de ben okumamalı, o sayfaları atlayabilme
Reklam
bir distopya olarak iyi aile yoktur
Ne Demiş? / Ne Diyorum
‘Anne babaya itaati kutsal gören zihniyetimizi değiştirmek gerekiyor.’
Anne babaya itaat ve kutsal kelimeleri bir arada geçince elbette ki çok doğal olarak dinimiz geliyor aklıma, sevgili yazar burada ve devamı gelecek pek çok yerde alenen bunu söylüyor. Kutsal kitabını Alice Miller'ın yazdığını düşündüğü kendisinin de bir havari olduğuna inandığı pedagojik bir din tasavvuru olduğu izlenimi uyandırmakta kendileri.
‘Gerçek anlamda sahip olduğumuz tek şey kendimizdir. Hayatta hiç kimse yoktur... Dünyada öldüğünde varlığımızı idame ettiremeyeceğimiz kimse yoktur'
Bu yüzden anne babaya itaat şart değildir, akrabalar pek de lüzumlu değildir, zaten her şeyinize karışırlar, konu komşu arkadaş derseniz muhtemelen İyi Toplum Yoktur kitabında da onları yerin dibine sokmuşuzdur, herkese rest bayraklarını çekelim mi nasıl olsa yaşayabiliyoruz diye?
‘Başardığınız şeyleri düşünün aileniz sayesinde değil ailenize rağmen yapmışsınızdır'
Kitabı okurken sık sık distopik bir dünya canlandı gözümde. Temelini kitaptaki zihniyetten alan distopik kurgumda, kendi inanç sistemini oluşturan yazar, bir devrimle pedagojik anarşizm ilan ediyor. Bu sistemde kızlarına pembe çoraplı minik ayaklarını masadan indirmesini söyleyen aile, şartlar ve gerekçe ne olursa olsun çocuğa kaş kaldırmak suretiyle şiddet uygulayan aile, tabağındaki sufleyi bitirince yenisini almak için çocuğa izin alması gerektiğini söyleyerek çocuğa ruhsal şiddet uygulayan aile, çocuğun duvarları boylamasına izin vermeyerek onu kısıtlayan aile, çocuğa herhangi bir besini yemesi için ısrar eden aile, televizyonda cinsellik içeren sahne çıkınca çocuğun gözünü eliyle kapatan aile ve dahi nüfusun belki de tamamını oluşturan aileler İyi Aile Olmaktan men edilir. Telafisi mümkün olmayan bu hatalar tekrar