Sayfalar arasında kendimi arıyorum;
bazen buluyorum, bazen altını çiziyorum.
Peki ya, önemli olan okuduğumuz kitaplar mı,
yoksa altını çizdiğimiz cümleler mi?
Biz şanslı nesildik, bizden öncekiler bizden de şanslıydı herhâlde. Ya da bize öyle geliyordur ne bileyim. Şimdiki gibi cep telefonları, bilgisayar oyunları o zaman olsa biz de şu anki çocuklardan farklı olmazdık belki de.
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü...
Hele bir de hasretlik oldu mu serde;
Sevdiğin başka yerde,
Sen başka yerde;
Dertli ediyor insanı, dertli.
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda,
Sarhoş ediyor insanı, sarhoş.