Kimseye tavsiye etmiyorum. Lütfen kendi sağlığınız için okumayın. Üzülmek istiyorsanız üzücü film açıp izleyin. Bu kitap yalnızca üzücü değil, hatta yaşınız 18'in altındaysa gerçekten ama gerçekten okumayın. Değmez.
A Little LifeHanya Yanagihara · Doubleday Publishing · 20155,6bin okunma
felfelaketim hiç gerek yoktu bu üzüntüye durduk yere. ağlamayı da üzülmeyi de, bitirdiğimde hiç olmamış bir şeylerin eksikliğini hissetmeyi de beklemiyordum.
okuduğum ilk Oscar Wilde kitabıydı, beklediğimden daha az ciddi daha çok eğlenceliydi. Hayaletin adına üzüldüğüm sayfalarda uzun zamandır kayıp olan okuma hevesimi tekrar hissettim :)
Kısacık sayfalara kocaman bir evren sığdırmış yine Le Guin. Devamını ve evreninden daha çok detayı öğrenmek istediğim çok lezzetli bir hikayeyle başlayıp, kitap okuma alışkanlığımı sorguladığım bu günlere denk gelmesini manidar bulduğum "Okurken Uyanık Kalmak" adlı bir denemeyle devam edip küçük bir röportajla son bulan ve bir yudumda içilebilecek su gibi hızlıca ama zevkle okunan bir kitaptı. Daha çok Le Guin, Hep Le Guin!
Vahşi KızlarUrsula K. Le Guin · Ayrıntı Yayınları · 20181,053 okunma
Kafes'i ilk çıktığı zaman çok büyük heyecanla alıp aynı heyecan ve tedirginlikle çok severek okumuştum. Malerman'dan daha sonra Gölün Dibindeki Ev kitabını okuduğumda çok büyük hayal kırıklığına uğramıştım. Elbette ki Kafes'le kıyaslayıp aynı kulvara bile alınmayacak bir eserle karşılaşmak beni yıktığı için Malerman'a yanaşmadım o zamandan sonra. Yıllar geçti, 2019'un bu Ocak ayında girdiği indirimle Kırmızı Piyano'yu aldım.
Gerilim romanı bekleyerek açtım kitabı. En başlarda güzeldi. Sürükleyici ve geçişleri başarılı buldum. Ama sonrasında kitap elimden düştü. 70.sayfaya geldiğimde aynı hızda ilerlememeye ve yavaş yavaş birbirine dolanmaya başladı her şey. Bölümler kendi başlarına ilgi çekiciydi ama son kısımlara doğru bir sürü sayfayı kafamda oturtamadan okudum. Kitabın bitmesi için uğraştım. Kendime kitap yarım bırakmama sözüm olmasa elime 2 sene daha almazdım. Beni kendine çekmek konusunda çok başarısızdı kitap. Sevdiğim, nefret ettiğim ya da herhangi bir şey hissettiğim karakter olmadı. Durum böyle olunca da 10 günde 4 kez elime alarak anca bitirebildim. Ben de çok üzgünüm...