Bazı geceler üzerimize yıkılır, gecenin mavisi her yanımızı sarar, giderek koyulaşır ve siyaha döner. İçindeki güneş o siyahın arasından doğmaya çalıştıkca hissetdiğin şeyin adıdır ruhun sancısı. Her birimizin içinde güneş yatar, doöamadıkca ruhumuz sancır. Nasıl anlatayım size. Bir kadının doğum anı gibi, içimizdeki tüm potansiyeli ortaya çıkarıb parlamaya çalışmak bir doğum kadar sancılıdır belki de. İnsan önce annesinden doğar, sonra ruhundan..