Sevgi, mutluluk, kendini feda etmeduygularının hissedildiği böyle bir andabizim yartışmalaramızın, hakaretlerimizin ne anlamı var?! Şu anda herkesi seviyorum, herkesi affediyorum.
Bu koca kitlenin (ve onun içinde önemsiz bir damla olan kendisinin) bu kişinin tek bir sözüyle, ateşe ve suya, öldürmeye ve ölmeye ya da müthiş bir kahramanlığa doğru yol alabileceğini hissediyor ve bu yüzden yaklaşan bu sözün karşısında titremekten ve donakalmaktan kendini alamıyordu.
Her general, her asker kendisinin bu insan denizi içinde bir damla oldugunun farkına varmış, kendi önemsizligini hissediyordu ama aynı zamanda bu muazzam bütünün bir parçası olduğunun da farkına varmış, kendi gücünü hissediyordu.
Kâh öfkeyle bu küçük, zayıf, kibirli insan bozuntusunun tabancasının karşısında duyacagı korkuyu nasıl büyük bir zevkle seyredeceğini düşündü, kan tanıdığı bütün insanlar arasından hiç kimseyle nefret ettigi bu yaver bozuntusuyla olmak istediği kadar dost olmak istemediğini hayretle fark etti.