Elif Sakarya

En önemsiz görünen konularda bile getiri­len anti-demokratik tedbirler ve kısıtlamalar karşısında, amansız bir yırtıcılıkla mücadele et­meli ve kitleleri bu mücadelenin gerekliliğine inandırmalıdır» diyordu. «Çünkü önemsiz görü­nen bu tedbirlerle burjuvazi, halkı alıştıra alıştı­ra, tepkilere yol açmadan adım adım, köleleştir­me amacı gütmektedir...» diyordu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Herkes kendi hücresinde yaşıyor... onların da gözleri bağlı... elleri ayakları zincirli... bir gün gerçek birer tutuklu olduklarının bilincine varacaklar... Uzlaşamayacaklar hücreleriyle, zincirleriyle, göz bağlarıyla... kıracaklar... yok edecekler...»
Gittikçe artan bir hızla gelişen güvensizlik duygusu içini bunaltı­yordu... Derin bir soluk aldı... îç çekti...
Her adımda eksikliğini duyduğu bir şey vardı... bir boşluk duyuyordu içinde...
«Eksikler, hatalar olabilir... önemli değildir bu. Göz önünde tutulması gereken hareketin devrimci bir öz taşı­yıp taşımamasıdır. Kitle bağlarını kuracak dev­rimciler, onun kurallarını devrimci hareketler içinde öğrenirler ve pekişirler» diyordu