Pek harika numaralar değildi bunlar -şekerliğe tuz koymak ya da ketçapı sahte kan olarak parmağın üzerine sürmek gibi şeyler- ama işte bu beraber olurduk hiç değilse.
Bazen bir insana çok yakın durursanız kimin midesini guruldadığı bile belli olmaz. Birbirinize bakıp ikiniz de özür diler ve, "O ses benden çıktı," dersiniz,sonra da gülersiniz. Bu tür bir şeyin olması için seks yapmanıza gerek yok. Yani vücudunuzun, aç olup olmadığını bile anlayamayacak hale gelmesi, bir başkasının açlığını kendi açlığınız zannetmeniz için demek istiyorum.
Yani seks neden bu kadar önemliydi ki? İnsanlar neden sadece birlikte olmayı sevdikleri için bir arada yaşamıyor, tüm hayatlarını birlikte geçirmiyorlardı? Neden sırf birbirlerini dünyadaki herkesten daha çok sevdikleri için bir arada olamıyorlardı?
İnsan böyle birini bulunca seks yapmasına gerek kalmazdı bile. Sadece sarılsan da olurdu, öyle değil mi? Yanlarına oturup onlara sokulabilir ve vücutlarının bir makine gibi işleyişine kulak verebilirdin. Kulağını o insanın sırtına yaslayıp ikimizinde aynı malzemeden yapıldığını düşünerek vücudunun ritmini dinleyebilirdin. Bu gibi şeyler yapabilirdin.