Nergiz İnce
@sadekitaplik
Kitaplarım çocuklarıma mirasımdır.
84 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Tahta KurduEdebiyat
Sanırım bu kısacık romana bundan daha güzel bir isim bulunamazdı. #tahtakurdu nasıl ki girdiği ortamı yavaş yavaş içten içe kemirerek kurutuyorsa kitaptaki evde yaşayan karakterler de toplumsal ve cinsiyet ayrımcılığı ile öfke, nefret ve kızgınlıklarını nesilden nesile aktarılan bir kısır döngünün içine sıkışıp kalmış durumdalar.
Kitapta büyükanne ve torun olmak üzere isimsiz iki anlatıcı var. Büyükanne; annesinin, kendinin ve kızının hikâyesi ile bizi geçmişte yaşanan haksız, korku ve şiddet dolu olaylara sürüklerken, torunu ise aynı kaderin mirasını günümüze taşıyor. Yazar, karakterlerin gözünden sadece kendi hayatlarını değil İspanya İç Savaşından kaynaklanan sınıf çatışmasını, topluluklar arasında ki sınıf ayrımcılığının ikiyüzlülüğünü, hangi sınıftan olursa olsun kadına yönelik şiddet ve cinsiyet ayrımcılığını da öfke ve nefret ile ele alarak anlatmış.
Yazarın tedirgin 
Tahta Kurdu edici, rahatsızlık verici bir anlatımı var. Gotik edebiyat unsurlarının çoğunu kullanmış diyebilirim. Karanlık ve sapkın bir güce sahip, sesler çıkaran bir ev, içinde hareket eden gölgeler, dolaşan hayaletler ve ölüler, lanetler, büyüler, azizler ve melekler ve en önemlisi insan zihninin derinliklerinde ki o düşünceler.
Olaylar İspanya’nın kırsal bir kesiminde aileden miras kalan tek varlık olan bir evde geçiyor. Dört neslin yaşadığı bu evin duvarları içinde ve dışında yaşanan şiddet, öfke ve onları tüketen nefret ile içindekileri bir tahta kurduna dönüştürüveriyor. Kafalarını kemiren bu kurtçuk yaşanılan bütün adaletsizliklere zulümlere karşı içlerinde oluşan intikam ateşini körüklüyor. Haklı olduklarını kabul edemesek de yaşadıklarından sonra bu adaletsizliğe bir dur demenin davranışını kendi adaletleri olarak kabul ediyoruz.
Yazarın büyükannesinin geçmişinden dinledikleri ile
Tahta Kurdu edici, rahatsızlık verici bir anlatımı var. Gotik edebiyat unsurlarının çoğunu kullanmış diyebilirim. Karanlık ve sapkın bir güce sahip, sesler çıkaran bir ev, içinde hareket eden gölgeler, dolaşan hayaletler ve ölüler, lanetler, büyüler, azizler ve melekler ve en önemlisi insan zihninin derinliklerinde ki o düşünceler.
Olaylar İspanya’nın kırsal bir kesiminde aileden miras kalan tek varlık olan bir evde geçiyor. Dört neslin yaşadığı bu evin duvarları içinde ve dışında yaşanan şiddet, öfke ve onları tüketen nefret ile içindekileri bir tahta kurduna dönüştürüveriyor. Kafalarını kemiren bu kurtçuk yaşanılan bütün adaletsizliklere zulümlere karşı içlerinde oluşan intikam ateşini körüklüyor. Haklı olduklarını kabul edemesek de yaşadıklarından sonra bu adaletsizliğe bir dur demenin davranışını kendi adaletleri olarak kabul ediyoruz.
Yazarın büyükannesinin geçmişinden dinledikleri ile
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Söyledikleri mi insanın canını acıtır, söylemedikleri mi? Yoksa yaptıkları mı ya da yapamadıkları mı? Kitabı okurken hep bunu düşündüm, hepsi nihayetinde bir seçimden ibaret. O seçimi doğru yönde yapmazsan hepsi aynı hüzün kapısına çıkıyor gibi.
Kitaptaki karakterlerin hayatlarının yoğunluğu biraz fazla bu yüzden kim kimdi, istediği neydi öğrene kadar kitabı elden bırakmamak gerekiyor. Onları tanıyınca zaten kitap akıp gidiyor. Yazar, farklı kültürde yaşayan insanların hayata bakış açılarını, düşüncelerini ve bu uğurda neler yapabileceklerini aktarmış.
Kitap, kültürlü ve köklü bir aile olan Nurten ve Turan çiftinin hayatlarına şöyle bir ön açıklama ile giriş yapıyor. Daha sonra çocukları Yıldız ve Taylan’ın liseyi bitirdikleri yıldan itibaren anlatıma başlıyor. Yıldız, ne kadar ağır başlı ise Taylan tam tersi şımarık ve çapkın biri. Güvensizliği nedeni ile evlenmek istediği Günseli tarafından terk edilirken, Yıldız da babasının ani vefatından sonra ortaya çıkan sır yüzünden evlenmek istediği adamdan vazgeçmek zorunda kalıyor. Sonrası Yıldız için yalnızlık, Taylan için hesapta olmayan bir evlilik ile sonuçlanıyor.
Jülide, Taylan’ın evlenmek zorunda kaldığı kız, ne istediği bilen, tuttuğunu koparan, ince planlar kraliçesi yani kitabımızın kötü karakteri. Diğer karakterlerin seçimlerinde hataları görüp affederken ne yazık ki kısa yoldan zengin olmak için, bile isteye planlar yapan bu kıza hiç ısınamadım ben.
Ankara, İstanbul, Bolu, Hollanda yollarında dolaştım durdum. Diğer karakterler Bahar ve Nazan’ın hayatlarına da ortak oldum. Faklı yerlerde bulunan bu insanların ortak bir noktada buluşup birbirlerinin hayatına nasıl değdiğine şahit oldum.
Yazarın kalemini sevdim, insanın her halinden bahsetmiş. İyi veya kötü yaptığımız seçimler, düşündüklerimiz yüreğimizin bir
Kirpinin ZarafetiEdebiyat
Kitapta iki tane başkarakter var. Biri zengin bir ailenin 12 yaşında olan kızı Paloma Colombe, diğeri ise aynı apartmanda kapıcılık yapan Renée Michel.
Paloma, yüksek zekaya sahip bir kız. Zengin ailesinin ve etrafında ki insanların davranışlarını onaylamayan nasıl desem yavan bulan, hayatın anlamsızlığından bunalan ve on üç yaşına gelince intihar etmeyi düşünen bir kız.
Renée, 27 yıldır kapıcılık yapan, 54 yaşında dul bir bayan. Edebiyata, felsefeye, müzik ve sanata ilgi duyan ama kapıcı kimliğinin arkasına saklanan bir kadın.
Kitabın yarısına kadar bu iki karakterin hayat ve diğer insanlar ile ilgili düşüncelerini felsefik olarak ayrı ayrı dinliyoruz. Şöyle bir düşününce farklı statü ve yaşlarda olan iki karakter aslında aynı hayat görüşünü benimsiyor gibi. İkisi de insanlardan saklanıp, kendi kimliklerini gizlemek zorunda hissediyorlar. Apartmana yeni taşınan Japon asıllı Kakuro Ozu’nun hayatlarına girmesi ve bu karakterleri fark etmesi ile de kitap yeniden bir şekil alıyor.
Kitap dönüşümlü olarak her iki karakterin gözünden anlatıldığı için adapte olana kadar biraz yavaş ilerliyor. Paloma gibi 12 yaşında bir kızın sürekli intiharı düşünmesi beni de düşündürmedi değil. En güzel tarafları sanırım Madam Michel’in bölümlerini okurken edebiyata, müziğe, resme olan ilgisi ve bilgisi ile beni kendine hayran bırakmış olması.
İnsanların konumuna bakıp önyargı ile yapıştırdığımız etiketler ne kadar doğru olabilir, etrafımızda ki insanları ne kadar fark ediyoruz? İşte bunu Madam Michel ile bir kez daha görüyoruz. Kitabı bittikten sonra filmini de bulup izledim, açıkçası en güzel sahnelerin eksik olması beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Bu arada filmin adı “Yaşamaya Değer”
Kitap düşündürücü bir anlatıma sahip, hızla sürüklemiyor adım adım yol almanızı sağlıyor. Ve