Bu kitaba içinde bir ters köşe barındırdığını bilerek başladım, okuduğunuz kurguların bir ters köşe ile sonlanacağını bildiğinizde gidişatı tahmin etmenizin biraz kaçınılmaz bir tarafı oluyor. Bu nedenle romanın sonu beni büyük bir şaşkınlığa sürüklemedi ancak hikayelerin kesiştiği noktanın işlenişi kesinlikle çok etkileyiciydi.
Theo, kendisinin bile yüzleşmekten korktuğu gerçekleri halihazırda sağlam bir psikolojiye sahip olmayan Alicia'nın omuzlarına yükledi ve sonuçlarına katlanmak zorunda kaldı. Bu süreçte her bir karakterin psikolojik süreçlerini detaylı bir şekilde izledik ve onların zihninde bir yolculuğa sürüklendik.
Bu yolculukta yazar bize insan zihninin nasıl oyunlar oynayabileceğini ve bir anlatıcının okuyucuya her zaman dürüst olmak zorunda olmadığını ispat eden bir dil kullanarak sürükleyiciliği sağladı.
Sessiz Hasta kesinlikle sürükleyici ve okuması keyifli bir kurguydu. Bu türü seven herkese öneririm.
"Freud'un birkaç konu hakkında yanıldığına inandığım anlamına geliyor. Bir terapistin asla onun dediği gibi tamamıyla boş bir sayfa olamayacağına inanıyorum ben. Kendimizle ilgili pek çok bilgiyi karşımizdakine bilmeden sızdırırız: Mesela çoraplarımın rengi ya da oturuşum veya konuşma tarzımla sadece burada seninle oturarak bile kendim hakkında pek çok şey anlatıyorum Tamamen görünmez olma çabalarıma rağmen sana kim olduğumu gösteriyorum."