Elif Kınayer
@sadelif8
ad astra per aspera
21 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitaba içinde bir ters köşe barındırdığını bilerek başladım, okuduğunuz kurguların bir ters köşe ile sonlanacağını bildiğinizde gidişatı tahmin etmenizin biraz kaçınılmaz bir tarafı oluyor. Bu nedenle romanın sonu beni büyük bir şaşkınlığa sürüklemedi ancak hikayelerin kesiştiği noktanın işlenişi kesinlikle çok etkileyiciydi.
Theo, kendisinin bile yüzleşmekten korktuğu gerçekleri halihazırda sağlam bir psikolojiye sahip olmayan Alicia'nın omuzlarına yükledi ve sonuçlarına katlanmak zorunda kaldı. Bu süreçte her bir karakterin psikolojik süreçlerini detaylı bir şekilde izledik ve onların zihninde bir yolculuğa sürüklendik.
Bu yolculukta yazar bize insan zihninin nasıl oyunlar oynayabileceğini ve bir anlatıcının okuyucuya her zaman dürüst olmak zorunda olmadığını ispat eden bir dil kullanarak sürükleyiciliği sağladı.
Sessiz Hasta kesinlikle sürükleyici ve okuması keyifli bir kurguydu. Bu türü seven herkese öneririm.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dr. Gildiner beş danışanın öyküsünü pek çok okura hitap edecek şekilde bizimle buluşturmuş. Ancak eğer psikoloji ile ilgiliyseniz, bir terapist olma yolunda yürüyorsanız bu kitabın size daha fazla bakış açısı katacağını düşünüyorum. Henüz öğrenci olarak ben bir danışanın karşısına geçmek ve hata yapmak konusunda çok fazla bilgi ve tecrübeye sahip değilim ve Dr. Gildiner'ın söylediği gibi psikoterapi yalnızca kitaplarda yazılanlardan ibaret değil. Kendisinin danışanları ile öykülerini anlatırken kitabın dışına çıktığı ve hata yaptığı kısımları bizimle paylaşması bu konuda oldukça rehber niteliğinde.
Kitap boyunca her bir danışanın karşısında kendim oturmuş gibi hissettim ve hepsine içten bir saygı duydum. Yazarın pek çok yerde bahsettiği gibi onlar gerçek birer kahramandı. Belki de insanlık olarak yanı başımızda bunları yaşamak zorunda kalan insanlara tamamen duyarsızken süper kahramanlara fazla anlam yüklüyoruz. Belki de birinin hayatına dokunup kendi kişisel kahramanlık öykülerimizi yazmak yerine evde süper kahramanlara hayranlık duyarak bu insanları kendi kahramanları olmaya mecbur bırakıyoruz. Her bir öyküde yalnızca aile istismarı ve ihmali değil çevrenin de yoğun ihmalini gözlemlediğimiz için her okuyucunun neleri görmezden geldiğini sorgulaması gerektiğini düşünüyorum.
Kitapta yer alan tüm danışanlar bana nazi kamplarında gördüğü vahşi olaylara, belki de insanlığın en büyük zulmüne tanık olan Victor Frankl'ın (yazarda sık sık kendisine atıfta bulunmuş) insanın içindeki anlamı aramasını hatırlattı. Aynı zamanda da herkesin bizim gittiğimiz çizgide ve bizim sahip olduğumuz hayaller doğrultusunda ilerleyemeyeceğini herkesin kendi rotasını olduğunu da oldukça somut ve net bir şekilde gösterdi. Bunca zaman bu kadar zor şartlar altında kalan danışanlar zaten kendi
Yılan Avı, Dave Gurney serisinde beni en çok hayal kırıklığına uğratan eser oldu. Çünkü diğer kitaplara nazaran işlenen cinayet oldukça hoyrat, akıllıca planlanmamış bir türdeydi. Olay örgüsü boyunca pek çok belirgin durum tekrar ederek adeta okuyucunun gözüne sokuluyor gibiydi. Kitabın içinde katilin adı geçtiği an, katilin o olduğunu anlamak çok da zor değildi. Cinayetin arkasında yatan motivasyon olarak gösterilen baba-oğul teması ise böyle bir kurgu için bence tatmin edici değildi. İlk sayfalarda yer alan kesitten tutun, kitabın başlığına kadar her şeyin çok göz önünde olması belki bize basit düşünmemiz için bir işaret olsa da (Dave'in sonda olayı çözerkenki bilinç akışına ithafen) serinin diğer kitaplarından sonra benim hikayeye karşı olan beklentimi ne yazık ki karşılayamadı. Bunun dışında tabi ki kitap yine de bir polisiye okurunun isteyebileceği gerilim ve heyecana oldukça sahipti. Kurgudaki yalınlığı, olay örgüsündeki heyecan dengeleyerek kitabın okunabilirliğini arttırmıştı. Muhteşem dedektif Dave'i koşulların onun için oldukça zor olduğu bir durumda kanun kaçağı olarak okumak güzeldi. Tüm bu polis koşturmacası kitabı elden düşürmeyi zorlaştıracak bir sürükleyiciliğe sahipti. Yazarın kitabın sonunda bıraktığı soru işaretleri nedeniyle Yılan Avı'nın serinin son kitabı olmadığına inanıyorum ve John Verdon'un bir sonraki kurgusunu büyük bir heyecanla bekliyorum.
Distopyalar, bir gün bizim gerçeğimiz olacağı bilinciyle mi yoksa yalnızca kurgusal dünyalarda varolacağı düşünülerek mi yazıldı, bilmiyorum.
Ancak Cesur Yeni Dünya'da günümüzden parçalar görmek oldukça korkutucuydu.
İnsan mutsuz olduğu sürece mutludur, çabaladığı sürece başarılıdır. Bizi insan yapan yaşadığımız haz değil o hazza ulaşmak için geçirdiğimiz süreçtir. Cesur Yeni Dünya duyguları olmadan bir insanın içinin nasıl boş olduğunu göstermiş bize. İnsanlar, şartlandırılmaya oldukça müsait canlılardır. Bu geçmişte de böyleydi günümüzde de böyle görünen o ki gelecekte fazlasıyla böyle olacak. Bize verilen öğretileri hiç sorgulamadan kabule oldukça açığız, her çağda bu böyle oldu ve sorgulayanlar çoğu zaman burada da olduğu gibi "vahşi" olarak nitelendirildi. O yüzden geleceğimizin içinin boşlaştırılması, yeni nesil eserlerin duygulardan uzak, içi boş cinsellik kavramını öne çıkarması, geçmişin duygu yüklü eserlerinin yavaş yavaş ortadan kaldırılması tesadüf değil elbette. Ve Shakespear'in hala değerli olabildiği yıllarda toplumun varacağı noktayı bu denli doğru tespit edebilmiş olmak da yüksek bir öngörünün eseri. Cesur Yeni Dünya giderek yaklaşmakta olduğumuz Yeni Dünya'nın yalnızca bir fragmanı niteliğinde bir romandı. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.
Her birimiz bambaşka hayatlara sahipiz ve hepimizin dünyaya geliş amacı var. Kaçımız bu amacı sorguluyoruz diye sorsak sonuç oldukça küçük bir dilimi kapsar. Kitap Deniz'in özel yeteneği nedeniyle hayata geliş amacını araştırmasını konu ediniyor.
Küçüklüğünden beri insanların gözlerinde sayılar gören Deniz bunun bi amaca hizmet etmesi gerektiğini düşünür ve sürekli olarak bunu araştırmaya başlar. Daha sonrasında insanlarda daima "1" sayısını görürken Bahar'da "37" sayısını görmesi ile bir şeylere yaklaştığını anlar ve belki de Bahar'ın hayat döngüsü noktalayabilecekken Bahar'ın yeterli olmayan inancı, dünyaya geliş amacını sorgulamaya dair isteksizliği nedeniyle Bahar kendini yeni bir döngü içinde bulurken Deniz için bu dünyaya geliş amacı açıklığa kavuşur. 
Sezin Karameşe
Sezin Karameşe