Kitap başlarda bi' aşk romanı havasıyla başlıyor ama son 26 sayfasında olaylar değişip aşk romanı olmaktan çıkıyor yazarında dediği gibi dinginliği ve gerilimi aynı zamanda hissettiriyor.
Kitabın ilk yarısı dehşet verici olaylar olması nedeniyle insanda acaba devam etmesem mi hissi bırakıyor fakat ilerleyen bölümlerde bu his geçiyor ama yinede insanda kendini rahatsız hissetiren bi his bırakıyor. Kitabı sevenin neden sevdiğini ya da sevmeyenin neden sevmediğini çok iyi anladım.
Bu kitabı okurken zihnimde hep "O Virtus Sapientie, Alio Modo" çalar kitabın ruhunu yansıttığını düşünüyorum. Kitabı okuyup bitirdikten sonra içime hüzün çökmüştü .
Okumaya geç kaldığım bi' kitaptı. Merak uğruna alıp okudum kitabın ince olmasına aldanmamak lazım içinde bir sürü entrika var kitabın sonlarına dorğu dehşete kapıldım. Bi' kitaptan alınacak bütün verimimi aldım.