sema
@safarovva
36 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Uzun zamandan sonra yeniden merakla , heyecanla kitap okumama neden oldu. Güzelliğin, ihtişamın yanılsamadan ibaret olduğunu gördüm. Şimdi ki, zaman da her kes güzellik için ağır bedeller ödüyor. Doriansa hayatı, yaşamı, ruhunu kaybederek ödedi bu bedeli. Kitabı okurken bunu sordum hep kendime. Değdi mi? Eğer benim elimde böyle bir şans olsaydı ne yapardım?
Şimdi eminim kesinlikle yaşlanmaktan yüzümdeki çizgilerden vazgeçmezdim. Ruhuma gölge salmaktansa , güzelliğime gölge salmayı yeğlerim.
Reklam
Spoiller içerir️️️
Tanrılar içinde en gücsüzü olupta Güneşe , Dünyaya hatta Zausa bile meydan okuyacak kadar gözü kara Kirke. Cesur olmanın yetenekle , gücle ve ya başka bir şeyle ilgisi olmadığını gösteriyor kitap bize. İnsan doğuştan cesur doğulur. Yeter ki, dünyaya meydan okuyacak inancın olsun. Olayları sıralamasıyla ve bir sonuçla bitirmeli olsam şöyle sıralardım her halde. Kendini ispatlama çabaları , ben burdayım işte karşınızda etimle, kemiğimle. Güzellik algısını uymasa da atan bir kalbi vardı. Sırf dış görünüşü yüzünden Tanrıça olsa bile kolaylıkla dışlana biliyodu. Aşkı bazen ne kadar güzel bir duygu olarak bilsek de her zaman öyle olmuyor. Ne kadar aldadıcı , kalp kıran , üzen bir masal olduğunu eninde sonunda Kirkede görüyor. Yaşadığı bir çok acıdan sonra ona verilen ceza belki de , onun için en iyi ödül oluyor. Kendine çekiliyor geliştiriyor gittikce daha da güclüniyor amma o bunu fark etmiyor. En sonunda anne olması gerçek şefkatli Kirkeni gösteriyor bize. Aslında ona karşı ne kadar acımasız davranılsada Kirke çok şefkatli davrandı. Dayısına, ablasına, kardeşine. Aradığım anne özlemini Kirkede bulmuştum.
Küçüm ZezemÇocuk
Hep isteyip de, bir türlü okuyamadığım bir kitapdı. Okuduğum zamansa yeni yıla denk gelmişti. Hayel dünyası, çoçukluğun saflığı o kadar güzel yansıtılmıştı ki , kitabı okurken kendi çoçukluğumuzu görememiz imkansız nerdeyse:) Zezenin o yaştakı olgunluğu beni azda olsa üzüyor amma. Her çoçuk , çoçukluğunu yaşamalı. Yaşlarından çabuk büyümüleri , hayatın ağırlığı daha çabuk sırtlamaları çok acı geliyor.( keşke Zeze gerçek olsaydı ve ona sarıla bilseydim. Ben burdayım ve sonsuza kadar senin arkadaşınım diye bilseydim.) Zaten eninde sonunda büyüyoruz ve o yükün altına giriyoruz. Bari çoçukluğunu doya doya yaşasın ÇOÇUKLAR.
1 ci cilt
Puan vermedi
Öncelikle kabul etmek gerek, okunması zor bir kitap. Bazı yerlerde kitap hiç ilerlemiyodu sanki. Çok fazla karakterler var. Fakat karakterlerin kişiklikleri, düşünceleri o kadar farklı bazılarının da, o kadar cıvıl cıvıl karakteri var. Okumaya değiyo gerçekten. Aşk, travma, savaş, dram, din her konuya dokunulmuş bir kitap. Başta Piyeri sevmesem sonradan düşüncüleri, bağımsızlığı ona azap eden düşünceleri o kadar kendimi gördüm ki aydınlanma yaşadım. Başkasını bilmem ama bende bana daha çok benzeyen insanalara gıcık olurum hep bir yanlışını bulmaya çalışırım. Piyerde anladım bunu . Piyerde sürekli yanlış arıyodum her haraketine gıcık oluyordum. 2 ci cilte başlamak için artık sabırsızlanıyorum. Kendimi artık karakterleri özlediğimde buluyorum:)
Aslında Goethe kitapı okuyup bitirdikden sonra bizim için Tanrıdan bir istekde bulunmuş bile. “ Ey Tanrı! Ruhumu serinletecek en acı gözyaşlarını benden esirgeme!” Bu acı karşısında ağlamakla dinmeyecek bir kutsallık var. Ne kadar ağlasamda içimde dinmeyecek bir sızıya yer açtı ve gözyaşlarım seller gibi boşalsada dolmayacak bir sızı. Belki de , böyle saflıkla hiss edilen aşkın yeri gökyüzüdür.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
Reklam