safiya
@safiya
artık eve dönmekle iyi edeceğim duygusu uyandı içimde..
ben neydim de bu kadar büyük bir şeydim, her şey o kadar küçüktü de ben bile mi büyük kaldım, gözlerim benden küçük bir şey sezemezken ben nasıl birinde böyle büyüdüm, hiç bilemedim. anladım ki o ben değildim de işte bir hayalin ucu, ipi ya da her ne ise zihinde bir şeydim. yoksa ben, ben neydim ki birinde büyüyeyim, yer kaplayıp çoğalayım. mümkün değil..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
insan zaten dertli değildir, derdin kendisidir. insan öyle büyük bir derttir ki bu büyüklükte bir şeyin kendine sığacağını aklına getirmez de bunu dünyanın, hayatın derdi sayar.
senin de bir kaderin ve henüz açılmamış günahların var. bir bir açacaksın da sonra nereye saklayacağını şaşıracak ve görene senin olmadıklarını söylemekten helak olacaksın.
ne oluyor dendiğinde olan hiçbir zaman anlatılan, sözü edilen hatta ihsas edilen değildi. insanın kendisine olmasını istediğiydi. çok üzgün olduğunu söylemek üzülememenin tercümesiydi, perişan oldum demek hakkı ile ıstırap çekemiyorum demekti. ve benzeri.
olmuş demek varlık ile iş bitmiş, artık varlık varken ve değişebilirken yokluk kabristanında istirahate çekilmiş olgu demektir. bitmiş ve toprağa, havaya karışmış demektir.