cini salmanova
@sahruuuun
Öncəliklə kitabı oxumayan hər kəsə tövsiyə edirəm. Əsərdə bəzi sevmədiyim hissələr olsa da, hisslərimi dolu-dolu yaşadığım kitablardan biri oldu.
Mənim fikrimcə insanlar oxuduğu kitabdan özünə aid bir şey tapdığında o, kitaba daha çox bağlanır.
Bəzi hisslər, duyğular var ki insan öz-özünə ifadə edə bilmir bunları. Ancaq yazar bu hissləri elə ifadə edir ki, sanki o sətirləri oxuduqda içindəki bir boşluğu doldurursan.
Kitab oxuduqda oradakı xarakterlərdən özündə bir şey tapmaq onunla eyni hissləri yaşamaq.
Mən də içimdəki o boşluğu yeni doldurmuşkən kitab bitdi.
Gələk kitaba;
Əfqanistanın paytaxtı olan Kabilin, Vəzir Əkbər Xan bölgəsində yaşayan Puştu kökündən olan Əmirin həyatından söhbət gedir.
Kitabda "Kabilin Sultanları" olan sayğın və tanınmış bir Babanın oğlunun, Həzara nəslindən olan xidmətçi Əlinin oğlu Həsənin arasındakı münasibəti bəlkə də sözlə ifadə etmək mənim üçün çox da asan deyil, ancaq kitabdakı bir cümlədən buna stat gətirə bilərəm;
-Əmirin ağzından çıxan ilk söz Baba olarkən, Həsənin ilk sözü Əmir olmuşdu.
Bunanla belə dostluğu nə qədər gözəl ifadə etmiş olsalar da, nifrəti, ədalitsizliyi, yetərsizliyi, sevgisizliyi də bir o qədər gözəl ifadə edilib.
Əmirin Babsının sevgisini qazanması üçün etdiyi bəzi işlər, Həsənin ona nə olursa olsun duyduğu sədaqət və ya Əmirin Sürəyyanı hər şeyə rəğmən sevməsi...
Bunları yəqin ki sizə ifadə edə bilmərəm.
Əslində bu kitab dünyadakı ədalətsizliyi, pislikləri ifadə edir. Əmirin Həsənə edilənlər qarşısında susması, Həsənin ona edilənlər qarşısında susması, Əfqanıstandan Amerikaya qaçan maşında olanların Rus əsgərlərinə qarşı susması, müdirin səssizliyi. İşaq evindəki uşaqlara edilənlərin üzü, stadionda qadına edilənləri izləyən tamaşaçıların səssizliyi və biz... oxuyarkən keçirdiyimiz hisslər...
İndidən
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hikayemizin baş kahramanı Ordınov, okulunu yeni bitirmiş, kitaplara düşkün, içine kapanık bir insandır. Ordınovun başta kendisini eve kapatması, kendisini insanlardan soyutarak yaşamasından bahs ediliyor. Ancak "Kilise tarihi" adlı bir çalışmasından dolayı dış dünyayla karşılaşmak zorunda kalıyor, ve hayatı alt-üst oluyor. Kilisede Katerina ile tanışıyor ve ona karşı bazı duygular hiss ediyor. Böylece karşısına çıkan bu kadınla hikaye devam ediyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, Katerina ve Ordınov arasında olan romantik ve şiirsel diyologlar oldu açıkcası.
Dostoyevski bu kısa romanında başyapıtlarına özgü bir üslup güzelliğiyle bize, hasta ruhlu kişilerin yaşamından, gerçekle düş arası unutulmaz sahneler anlatır. Değişik ruh halleri içinde mutluluğa susamış, ama onu bir türlü elde edemeyen bu insanların olağanüstü bir gerçeklikle yaşamakta olduklarını anlatan akıcı bir romandır. Dostoyevski okumayı seven herkese tavisiye ederim. İyi okumalar!
John Steinbeck-İnci
Yazar Fareler ve insalar kitabında olduğu gibi bu esriyle de insanı etkilemeyi başarıyor. O kadar güzel anlatmış tasvir etmiş ki, sanki hikayenin geçtiği sahil kasabası'nın içinde geziyorsunuz.
Tamamıyla gerçeği anlatdığını hiss etdiğim bir eser. Gerçeği toz pembe değil de gerekirse sizi acıtacak şekilde aktarıyor yazar. Sürükleyici ve bir oturuşta bitire bilinecek bir kitap.
"Fareler ve İnsanlar" kitabını okuyup beğendiyseniz, bence mutlaka bu eseri de okumalısınız.
Kitap Kino isimli bir balıkçı, karısı Juana ve çocukları Coyotito'dan bahs ediyor. Her şey Coyotito'nun bir akrep ısırmasıyla başlıyor. "Oğlumuz okuma yazma öğrenmeli" diyen baba'nın kendisi okumamış ama çocuğunu iyi büyütmek ve okutmak hırsıyla ve bilgi'nin öneminden bahs ediyor.
"Bir şeyi çok fazla istemek iyi değildir." En büyük umudu olan inci aslında Kino'nun hayatındaki en büyük yarayı açıcak olan eşya haline geliyor.
Aynı zamanda kitapta tezat kavramları çok iyi kullanılmış. Zengin ve fakir ayrımcılığı, iyilik ve kötülük, hırs, var olma çabaları ve bilgi'nin öneminden.