Analitik süreçteki bir sonraki adım, Jung’un persona olarak adlandırdığı şeydir. Jung’a göre persona, yaşamın ilk yarısı boyunca kurgulanan; insanı dış dünyanın etkilerinden korumak ve nispeten terbiyeli görünmesini –fazla taviz vermeden– sağlamak amacıyla oluşturulmuş bir adaptasyon sistemidir. Bu sistem, insanın oynamak istediği bir rol olarak da adlandırılabilir. Bu sebeple Jung, Latince maske anlamına gelen ve antik tiyatroda aktörlerin kullandığı maskeyi işaret eden persona terimini kullanmıştır. İnsan, pars pro toto bir yönelimle, maskeden kıyafete, kıyafetten de kostüme kadar giderek işi uzatmıştır. Örneğin, Fransızca'da kostüm veya coutume kelimesi alışkanlık ile eş anlamlıdır –bu aynı zamanda fonksiyonların sağlam bir kompleksi olduğu anlamına gelir. Bir fonksiyon olarak kabul edilen persona, dış dünyayla ilişkinin fonksiyonudur ve bu nedenle anima ve animus olarak tanımlanan kavramlarla karşılıklı ilişki içindedir. Zira iç dünyayla ilişkinin fonksiyonunu temsil eden de onlardır.