Kuşkusuz,zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde iyiyim deyip geçiştiririz, hatta ölecek durumda olsak bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir, olayları böyle mantıksızca çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür
İnsan uzun yürüyüşler sırasında ne hayaller kurmaz. Kederler, dertler unutulur. Tatlı bir hayale dalınır, birçok şeyler yapılır, sevinçle daha ileri gidilir. Bunların delice hayallerden başka bir şey olmadığı anlaşılınca bile yine bıraktıkları tatlı izlerden bir sevinç duyulur.
Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.