Yüzyıllar geçse de anneler bir konuda hep aynıydı; ailelerine büyük bir sevgi ve emek verirlerdi. Unutulan ve unutulmayan tüm anneler bu hususta birbirine benzerdi.
Öte yandan, o inciler şimdiye dek aldığım en gerçek hediyelerdi. Çünkü içlerinde sevgi, fedakarlık ve emek vardı. Bu da onları benim gözümde denizlerin dibinden çıkan en kıymetli incilerden bile daha gerçek ve kıymetli yapar.
Tabiattaki kendinden zayıfını yutma kuralı en küçük mikroplardan en büyük hatta en yüksek canlılara kadar geçerli... Cemiyetler, hükümetler, devletler de böyle...