Salih
@salihmuhtar
nicedir kavrayamam haller içinde halim
Distopik/ütopik bir evren Dumuristandan absürd mizah kullanılarak yapılmış bir toplum ve siyaset hicvi. Vermek istediği mesaj ve alt metin eleştirileri güzel olsa da romanın ilerliyişi ve bunu ele alma tarzı açıkçası pek hoşuma gitmedi.
Reklam
Konya'da meydana gelen şüpheli bir otel yangınını araştırmak için Türkiye'ye gelen Karen Kimya'nın tasavvuf ve gizemi bir araya getiren hikayesi. Ahmet Ümit'in klasik polisiye romanlarından farklı olarak, mistik ve felsefi yönün ağır bastığı bir kitap olmuş. Yine de polisiye, gizem yönü de heyecanlıydı fakat bu sefer çok şaşırtıcı değil tahmin edilebilir bir son. Ahmet Ümit kitaplarını biraz alın oldukları için elime almaya biraz çekiniyorum ama bu da İstanbul Hatırası gibi bir çırpıda bitti.
Doğan Cüceloğlu'na göre çocuklar, söylenenlerden çok anne babalarının yaşantılarından etkilenir. Bu nedenle kitapta anne babanın kendi duygu ve davranışlarının farkında olması gerektiğini, çocuğun özgüvenini geliştiren, onun potansiyelini ortaya çıkarmasına yardımcı olan “geliştiren anne-baba” modelini anlatıyor.
Kitabın bölümleri;
-Kucağımda tuttuğum bu çocuk özünde nasıl biri?
-Niyetim ne? Çocuğumdan beklentilerimin farkında mıyım?
-Anne-baba olarak ben kimim?
-Anne-baba olarak neleri bilmeli, nelerin farkında olmalıyım.?
-Aile toplantıları ve ailede yaşayan değerler
Ali Ural'ın kelimeler üzerinden insanın iç dünyasını, hayatı, ölümü, zamanı, sevgiyi, inancı ve hakikati sorgulayan denemelerden oluşan fakat daha çok hikaye tadı veren kitabı.
Kitapta, çok sayıda kelimenin aslında aynı büyük hakikate açıldığı anlatılıyor. Yaklaşık elli kelimenin konu edildiği kitapta; yazar bu kelimeleri sözlük tanımlarıyla açıklamak yerine onların çağrıştırdığı manevi, psikolojik ve düşünsel anlamları anlatıyor ve kelimelerin insanın kendini ve dünyayı anlamasının anahtarı olduğunu vurguluyor.
Öteki, Dostoyevski’nin psikolojik derinliğiyle öne çıkan kısa romanlarından biri. Devlet memuru Yakov Petroviç Golyadkin’in giderek çözülen ruh halini anlatır. Golyadkin, içine kapanık, güvensiz ve toplum içinde kendini değersiz hisseden biridir. Bir gün davet edilmediği halde katıldığı davette aşağılanınca psikolojik olarak sarsılır. Bu olay onurunu çok kıran Golyadkin, bu olayın hemen ardından kendisine ikizi kadar çok benzeyen ismi bile aynı biri ile karşılaşır, önce araları iyi olduğundan onu evine davet eder ve sırlarını onunla paylaşır. Başlangıçta dost gibi görünen bu “öteki” zamanla Golyadkin’in işini, çevresini ve itibarını ele geçirmeye başlar. Yeni Golyadkin daha girişken, başarılı ve insanların sevdiği biridir. Asıl Golyadkin ise giderek kafayı yemeye başlar, gerçeklikle bağı zayıflar ve kendi kimliğini kaybetmeye başlar. Nihayetinde “öteki”, Golyaki'yi felakete sürükler. Yazar burada öteki dediğimiz karakterin gerçekten var olup olmadığını okuyucuya sorgulatıyor. Öteki bölünmüş bir benlik mi, gerçekten onun deliliğinin ürünü mü, yoksa Golyakin'e bu dünyada ona yer olmadığını söyleyen acımasız toplumun kendisi mi? Okuyup buna kendiniz karar vermeniz lazım.
Reklam