Sonuçta bu ayıp , besbelli ki ona sadece mekanik bir şekilde etki ediyordu; gerçek yozlaşma onun kalbine bir damla bile sızmamıştı daha: Bunu görüyordu; onun karşısında gerçek hâliyle duruyordu...
Zaten burada en gücendirici olan ne biliyor musun? Yalan söylemeleri değil; yalanı her zaman affedebilir insan; yalan sevimli bir şeydir çünkü insanı doğruya götürür. Hayır, tatsız olan şey yalan söyleyip kendi yalanlarına tapıyor olmaları.
Bir insanı itip kakarsan onu düzeltemezsin, çocuklar için daha doğru bu. Çocuklara karşı iki kat dikkatli olmak gerekir. Tabii siz ilerici aptallar hiçbir şey anlamıyorsunuz! İnsana saygı duymuyorsunuz, kendinize saygı duyuyorsunuz!