Nedeni bilinmeksizin zaman, günleri birbiri ardından yutarak, çok daha hızlı bir biçimde akıp gitmeye başlamıştı. insan şöyle bir çevresine bakana kadar akşam oluyor, güneş ufukta kayboluyor, derken öbür taraftan yeniden belirerek karla kaplı dünyayı aydınlatıyordu.
Sonuçta bu ayıp , besbelli ki ona sadece mekanik bir şekilde etki ediyordu; gerçek yozlaşma onun kalbine bir damla bile sızmamıştı daha: Bunu görüyordu; onun karşısında gerçek hâliyle duruyordu...