“Öyle sıkıcı, yavan, boş ve yararsız geliyor ki her şey bana şu dünyada. Yazık, ah, çok yazık! her yanını ot bürümüş bir bahçe, tohuma kaçmış baştan başa. Doğada çürümüş, kokuşmuş ne varsa onlara kalmış her yer. Böyle mi olacaktı..."
"Mutlu ve ölümsüz bir varlığın ne kendisi tasa çeker, ne de başkasına bunu yükler; bu sebeple ne hiddet tanır, ne de iyilik. Böyle şeyler yalnız zayıflarda bulunur."