Oysa gerçekte, yargıçlar, belki yalnız Tanrı'dır bilge olan; o sözü ile de insan bilgeliğinin büyük bir şey olmadığını, hiçbir şey olmadığını göstermek istemiştir...
...
Bununla şunu demek istemiştir sanki: "Ey insanlar! İçinizde en bilge kişi, Sokrates gibi bilgeliğinin bir hiç olduğunu bilendir."
Newton başına düşen elmayı, elma olmak haysiyetiyle mütalaa etseydi belki çürümüş diye atabilirdi. Fakat o böyle yapmadı. Şu elmadan nasıl istifade edebilirim?.. diye kendine sordu. Azamî istifadem ne olabilir?.. dedi. Siz de öyle yapın!
...
Hayat yürüyor, Hayri Bey... Siz kelimelerle zehirlenin durun, hayat her gün yeni bir şey keşfediyor.
Leylâ'm gelir deyu yollar gözlerim,
Gelmedi gözümde kaldı hayali,
Gizli sırrım beyan etmem gizlerim,
Serimi sevdaya saldı hayali.
Yârim biçare olduğumu bilmiş,
Çifte benler beyaz gerdana inmiş,
Bu gece seyrettim beyazlar giymiş,
Salındı karşıma geldi hayali.
Yârimin sevdası vardır başımda,
Uyansam karşımda yatsam düşümde,
Ne canibe gitsem bile peşimde,
Benim ile yoldaş oldu hayali.
Der Hayalî hıram ederek yürür,
Gece gündüz gitmez karşımda durur,
Ben seninim deyü teselli verir,
Garip gönlüm ele aldı hayali.