Ozan Doğu Çetin
@samerulesapply
Time isn't real, but depression is eternal.
Şu anda okuduğu kitap
"Filozof, ateşli hayranlıklar duymaya ve yüreğinde pek çok şeyi sevgiyle ağırlamaya muktedir olmalıdır: Aksi takdirde felsefe yapmaya uygun değildir. Gri ve soğuk gözler, şeylerin değerini çıkarsayamaz; gri ve soğuk ruhlar, şeylerin ağırlığını tartamaz. Ama kuşku yok ki, karşıt bir güce de sahip olmak icap eder; geniş mi geniş ve uzak mı uzak uzaklıklara uçmayı bilmek gereklidir, öyle ki en çok hayran olunan şeyler bile aşağıdan, kendinden çok daha aşağıdan ve belki de hor görülmüş şeylerde çok yakından görülebilsin."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Delilik, hareketsiz bir gölün gidip gelen sularının sessizlik ve şeffaflığına benzer; onda, gündelik hayattaki umursamazlığın ve dalgınlığın yiyip yuttuğu, izi sürülemeyen -hayatın, anlamsızlık ve dünyeviliğin içine dalmış bir parçası olan- geçmişin ve de şimdiki zamanın duygulanımları (zaman zaman genleşmiş ve biçimsizleşmiş, genişlemiş ve köktenleşmiş halde de olsa) seçilip görülür.
Acının tırmaladığı ve iz bıraktığı bir çehrenin çizgilerini çözmek nasıl da zordur; o çehreyi kendi sessizliği ve gizemi üzerinden çözmeye çalışmak, ancak o kişide yatan sırrın seçilmesi ve kavranmasıyla, bir an olsun onunla bir kader birliği kurulmasıyla mümkündür.
İçeriği bakımından, "iyi hayat", herbir kimse için, kendileri bakımından bir hayatın az ya da çok kemale ermiş ya da ermemiş sayıldığı muvaffakiyet idealleri ve düşleri bulutudur. Kaybedilmiş zaman ve tekrar bulunmuş zaman düzlemidir. Bu anlamda "iyi hayat", her şeye rağmen amaçlarını kendilerinde taşıdıklarını söylediğimiz eylemlerin "kendisine doğru yöneldiği şey"dir.
Kendisinden dertlenmemesini sağlayacak o vurdumduymazlığı, genel mutsuzluğu çoğaltmamak için gereken şeyi, ele geçirmeden kaybetmişti: hemen düşüşe geçmişti, beklenmedik bir düşüştü bu, narin ve rastgele, vurdumduymazlığın da altına düşerek, kendindeki en edilgen noktaya ulaştığından emin olamamıştı, çünkü şimdiki anda bir edilgenliği olamazdı; şimdide olamazdı, bu şimdi nasıl bir şimdi olursa olsun.
