Samet
@sametinnotlari
İntihar Dükkanı kitabını dün bitirdim.
Kara mizah türünde yazılmış bu eser, ilk sayfalardan itibaren insana hem düşündüren hem de zaman zaman gülümseten bir anlatım sunuyor. Konusu oldukça özgün; yazar, ölümü merkezine alan karanlık bir temayı, alaycı bir dille ele almış.
Fakat kitabın ilerleyen bölümlerinde, özellikle detaylandırma ve gelişme kısımlarında bir yüzeysellik hissediliyor. Karakterler ve olaylar biraz karikatürize bir biçimde aktarılmış.
Sonu ise bende soru işaretleri bıraktı; yazarın tam olarak neyi vurgulamak istediğini anlamakta zorlandım. Ancak belki de asıl amaç buydu — okuru kendi sonucunu çıkarmaya davet etmek.
Yine de genel olarak, hayatı ve ölümü farklı bir bakış açısından ele alırken, bize pozitif düşünmenin ve yaşama değer katmanın önemini hatırlatan ilginç bir kitap.
Kısacası, tuhaf ama düşündürücü bir yolculuktu.
Reklam
"Sakın unutma! Aristâtalis'in dem vurduğu gibi, 'göz'ün vazifesi sadece 'görmek' değil, Hakikat'i görmektir. Hakikati gören bir göz, artık başka bir şeyi göremez. Çünkü o artık, başka bir vazifeyle mükellef değildir ve başka bir gayesi de yoktur."
"Mutlu olmak için çok şey gerekmez, mutlu olmak için gerçekten çok az şey gerekir.”
"Kusur benim imzamdır. Bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı."
Reklam