Sanki şəhərdə məndən başqa heç kəs yoxmuş kimi tək hiss edirəm özümü. Mənim hekayəm bitdikdən sonra yenə şəhərdəki insanlar evlərindən çölə çıxıb həyatlarına davam edəcək və mən istəsəm belə bir daha mənim varlığımdan xəbərləri olmayacaq.
"Həyat domino daşları kimidir, birinin aşmağı digərlərini də sıra ilə yerə yıxır. Mübarizə apara bilərdim, əlbəttə, ancaq bu dəfə kənardan daşların yıxılmasını seyr etmək istəyirəm".
İyirmi ildən artıq doğru zamanı gözləmişdi. Doğru zamansa heç vaxt gəlməmişdi və gəlməyəcəkdi. İndi Səmanın qəbrinin başında dayananda başa düşdü bunu. Bu yaşda da həyat İmrana yenə nə isə öyrətmişdi. Halbuki zəngin həyat yaşadığını düşünürdü.