SamurayEdebiyat & Roman
Sinyor Bayramlı Məhəmməd - Samuray.
Gənc yazarımızın qələmindən oxuduğum artıq üçüncü kitabdır.
Növbəti kitabını da birlikdə oxuyub dəyərləndirmək qərarına gəldik.
"Kitab öz zamanını bilir" deyə bir cümlə oxumuşdum. Həqiqətən də, bu kitab bunu mənə bir daha sübut etdi...
Kitabın ilk səhifələrindən başlayan macəra böyük bir həyəcanla keçmişi, bu günü və yaşanan hər şeyi öz içində birləşdirir.
"Samuray" üz qabığı ilə tam uyğunlaşan, çox bəyəndiyim kitablardan biri oldu.
Baş qəhrəmanlarımızdan biri olan Katsumi Tokioda yaşamaq üçün münasib bir ev tapır. Hətta bu evin daha yüksək qiymətə satılmalı olduğu halda belə münasib qiymətə satılması onu düşündürür. Lakin evdə dəyişməyən bir şey var idi – Samuray postu
Bu evdə yaşadığı müddətdə Atsuşi adlı bir inspektor ona müraciət edir və vaxtilə bu evdə baş vermiş cinayətləri araşdırmağa başlayır.
Atsuşi və Katsuminin Samuray posteri ətrafında yaşadığı macəra onları gözlənilməz hadisələrə və fərqli sirlərə aparır.
Əgər siz də sirr, həyəcan və macəra axtarırsınızsa, bu kitab əla seçim olacaq.
Bu kitap yüzünden japonlara olan saygımı yitirdim. Samuray döneminin yozlaşmış olduğu konusunda az biraz bilgim vardı ama bu kadarınıda beklemiyordum. Adamın düşünceleri korkunçtu.
Reklam
YEŞİL BAMBU
Yurong adında kendini ilme adayan fakir bir öğrenci vardı. Yurong çok bahtsızdı, genç yaşta anne ve babasını kaybetmişti. Onu büyüten ebeveynlerinden biri olan amcası Yurong'u evin hizmetçisiyle evlendirdi. Karısı sürekli Yurong'u küçümserdi. Yurong otuzuna merdiven dayamışken böyle devam edemeyeceğini düşünüp karısına patlatıp bölge sınavlarına başvurdu lakin kötü bir şekilde başarısız olunca hiç eve dönesi gelmedi. Dongting Gölü'nün kıyısındaki Wu Wang mabedine uzanan geçidi sürünerek tırmandı ve sırtüstü uzandı. Gökyüzüne baktı ve orada kutsal olan karnı tok olan kargaların yerinde olmak isterken bir adam geldi ve ona siyah giysi verdi. Yurong kargaya dönüştü üstelik Kral Wu ona Yeşil Bambu adında hizmet edecek dişi bir karga da göndermişti. Bir gün bir teknenin üzerinde uçarken bir yaramaz çocuk asker Yurong'a ok fırlattı. Yeşil Bambu onu taşıdı ve arkadaşlarını çağırıp tekneyi alabora ettiler lakin Yurong Yeşil Bambu diye gözlerini açtığında insandı. Sonra çiftçi dün akşam geçerken ölü gibi uyuduğunu uyandıramadığını ve merak ettiği için kontrole geldiğini söyledi. Yurong çiftçiyi uğurladı ve evine döndü. Çok da hoş karşılanmadı,karısı yine emirler verip duruyordu. Ne kadar iyi biri olmaya çalışsa da dayanamadı karısına tekrar patlatıp sınavlara girdi ve yine başarısız oldu. Kendini Dongting gölüne atmaya karar vermişti ki yanına bir kadın geldi Yeşil Bambu idi. Birlikte Hanyang'a Yeşil Bambu'nun evine gittiler ama Yurong karısını özlediğini fark etti. Yeşil Bambu Tanrı'nın sınavından geçtiğini söyledi meğer Kral Wu Tapınağı Tanrısı için kuşlara ve hayvanlara dönüşmenin mutluluk olduğunu düşünenler bir usanç kaynağı imiş bu yüzden de okla vurularak cezalandırılmış ama şimdi sınavı geçmişti. Yurong eve döndüğünde ona güler bir yüz karşıladı. Yurong
Bir Savaşçının HayatıDuygu ve Düşünce
Manga severler illaki duymuştur ancak bilmeyenler için Muyamato Musaşi'nin anlatıldığı Vagabond diye efsanevi bir manga serisi var. Vagabondu duyup bunu da duyanlar ve arasında bir seçim yapmak isteyenler için:
Eğer isterseniz benim yaptığım gibi önce Vagabond'u bitirdikten sonra bu kitabı okuyup usta Takehiko İnoue'nin şaheserini yer yer yad edebilirsiniz; ya da önce Beş Çember Kitabını okuyup Musaşi ve setting hakkında genel bir bilgi sahibi olabilirsiniz.
Kitap sanırım sadece bu çeviriye özgün olan bir takım eklemelerle geliyor. Yani bu kitapta sadece Beş Çember Kitabı "metnini" değil Kyoto metnini, savaşçının hayat hikayesini, genel settingden haberdar eden bir bölümünü de okuyoruz.
Savaşçının hayat hikayesi dedim, Musaşi'nin hayat hikayesine de tanık olma şansı elde ediyoruz. Bu kısmın doğal sonu olan Musaşi'nin ölümü kısmı yüreğime serin sular serpti. Sayısız duello, çarpışma ve taarruzla dolu bir yaşamdan başarılı şekilde çıkıp huzur ve sukunet içinde ölmek. Bu yönüyle çoğu insanın düşleyeceği bir ölüm şekli olduğunu söylemeliyim. Hayat amacını gerçekleştirmiş bir canlının yaşamını teslim etmesi her zaman şiirsel geliyor bana. Godfather filmindeki Corleone'nin ölüm sahnesi gibiydi aynı.
Şimdi biraz Musaşinin felsefesine inmeye çalışacağım. Kitap savaşçı bir adamın hayatı boyunca edindiği deneyimleri anlatıyor aslında bize. O deneyim kokan satırlarda bir savaş nasıl kazanılır bundan uzunca bahsediyor. Bu satırlarda o anlatılan şeylerin çokça yaşandığını, arada verdiği bazı alakasız ipuçlarından rahatça görebiliyoruz.
Savaş, duello gibi şeylerin gerçek kavramını bizim için yitirdiğinden bahsedecektim ancak bunun doğru olmadığı sonucuna vardım. Gerçek anlamda savaş bugün hala var. Ancak kavramı gerçek anlamından çıkarıp tüm bir metafor olarak alırsak bu
SHOGUN 1. CİLT
Kitabı bitirmem yaklaşık 3 ay sürdü ve gerçekten okuyup anlaşılmasının zor bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitap kılavuz kaptan Blackthorne'un Japonistan'a yani Japonya'ya ayak basmasıyla başlıyor. Devamında Japonlarla olan karmaşık diyalogları, onların kültürlerini öğrenmeye çalışması ve çeşitli şoklar yaşaması gibi olaylarla devam ediyor. İkinci cildinin çok daha güzel geçeceğine inandığım bir kitap oldu. İlk cildinin çok uzun olması sebebiyle arada reading slump'a da girdiğimi düşünürsek ikinci cildi hemen okumaya başlamak gibi bir niyetim yok maalesef. İkinci cildi okumaya başladığımda bana hatırlatma olması amacıyla kısaca şunları yazabilirim: Toranaga Naibler Konseyinden istifa etti, yerine yeni biri bulundu. 20 gün sonra Naibler Konseyi toplanıyor. Yabu Toranaganın tarafında, Omi Yabu'nun yeğeni ama aynı zamanda onu öldürmeye çalışıyor. Marikosan Anjin'e aşık ve en sonunda sevişiyorlardı. Toranaga Yedo'da kaçak durumda. Anjin savaşla ilgili bildiği her şeyi Yabu'nun ordusuna öğretiyor. İşido'nun gönderdiği ronin-samuray Jezon İşido'ya silahlar ve donanma hakkında bilgi uçurdu. Yabu onun kuşlarını ve kendisini öldürmeyi planlıyor. Hiromutsu saraydan ayrılmış gözüküyor ama henüz belli değil. Herkes herkesin arkasından iş çeviriyor kısacası. Yorumlarda birisi Japonların Taht Oyunları demişti, aşırı doğru bir benzetme bence de. Genel olarak yorucu ama güzel de bir kitaptı, sayesinde Japonca bile öğrenmeye başlamıştım. Yazanın ve çevirenin ellerine sağlık. Puanım 7/10. O da çeviri azlığı ve kitabın kalın olması yüzünden kişiyi reading slump'a girmesine sebep olduğunu düşündüğüm için kırdım.
Musashi, Eiji Yoshikawa tarafından kaleme alınmış, Japon tarihinin en ikonik figürlerinden biri olan Miyamoto Musashi’nin hayatını romanlaştıran epik bir eser.
Eiji Yoshikawa, Japonya’nın en önemli tarihsel roman yazarlarından biri olarak kabul edilir. Eserlerinde genellikle Japon tarihinin dönüm noktalarını ve efsanevi karakterlerini ele alır.
Henüz “Musashi” adını bile almamış, Takezõ adlı asi bir gencin, savaşın yıkımı içinden geçerek bir samuraya dönüşme sürecini anlatıyor.
Hikaye, Japonya’nın en kritik kırılma noktalarından biri olan Sekigahara Savaşı sonrasında geçiyor.
Bu dönemde, Japonya, uzun süren iç savaşların ardından yeni bir düzene geçiyor. Samuraylar artık sadece savaşçı değil, aynı zamanda birer “ahlak ve disiplin” temsilcisi olmaya başlıyor. Roman bu geçiş döneminin ruhunu taşıyor: kaos, yalnızlık ve yeniden doğuş.
Sadece bir “samuray” romanı değil, karakterin içsel dönüşümünü bu kadar derin veren nadir eserlerden biri. Doğa tasvirleri ve Japon estetiği o kadar güçlü ki, kendinizi sisli dağların ve sessiz tapınakların içinde hissediyorsunuz.
Okumaktan o kadar büyük bir keyif aldım ki…Devamını dört gözle bekliyorum. Otsù karakterine üzülsem mi, kızsam mı bilmiyorum. Derin bir yara bıraktı. Kadın olmak hep böyle mi dedim? Hep beklemek ve görülmemek mi? Sorgulamadan yapamadım…
Heyecan dolu, yer yer güldüren, yer yer kalbinizi acıtan bir şaheser okudum.
…
.
.
.
#japonedebiyatı
Reklam
Reklam