Hakikaten, ne yaparsa yapsın, kimlerle arkadaş olursa olsun, alışamıyordu bu şehirlilere.... Kendisini mütemadiyen yabancı ve ayrı buluyordu. Onların işlerine akıl erdiremiyordu. Mesela, en sevdiği arkadaşları bile onu bazen şaka olsun diye aldatırlar, hiç lüzumu yokken yalan söylerlerdi. Yusuf evvela içerleyecek oldu; fakat bunun herkes tarafından yapıldığını ve çok tabii bir şey olduğunu görünce kızmaktan vazgeçti, fakat hayreti hala geçmemişti: Niçin durup dururken yalan söylemek ihtiyacını duyuyorlardı?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Doğru konuşmak gerekirse doğal olmayan bir görünümdeydim. Bir adamın elinden tek bir parmağının kesildiğini düşünün: kaldırımlar boyunca aşağı yukarı koşan, eğilip kalkan bir insan parmağı... Ben işte o parmaktım. Ve bütün bunların en garibi, bu parmağın, elin bir parçası olmak, ötekilerle beraber olmak gibi en ufak bir istek duymamasıydı, parmak ya eskiden olduğu gibi olmak ya da kendi başına olmak ya da... Evet, artık saklayacak bir şeyim yok: Ya da onunla olmak, daha önce de bütünleştiğim o kadınla olmak..."
Puan vermedi·161 syf.·
2020 20. kitabı
