Aslı Alpşen
@sanrilar
page 28
Bu kitapla karşılaşmak öyle iyi geldi ki… Sanki biri geldi, saçlarımı okşadı ve “Geçecek” dedi. Mesele Osman değil; aslında konu kendini bulmak. Karanlığın içinden geçip kendine ulaşmak. Osman’ı karanlığın öte ucunda bırakıp aydınlığa varmak. Ve bu hikâye seni aşar, Osman.
“Bana kederli olduğumda sevineceğim, sevinçli olduğumda kederleneceğim bir cümle yaz.”
“Bu vakit geçip gidecek."
Reklam
spoi var galibaEdebiyat & Roman
Monte Kristo Kontu gerçekten hayatımda okuduğum en iyi kitaplar arasında kalacak. Böylesine çok sayfalı bir kitabın rüzgara kapılmış gibi süratle kendini okutacağını düşünmemiştim. İntikamlar alındı mı? Evet. Ama yeterli miydi? Danglars için değil. Danglars ateşlerde yansaydı yine içimi soğutmazdı. Her şeyin başlangıcı oydu. Her şeyi başlatan Danglars'dı. Babasının açlıktan ölmesine sebep oldu. 19 yaşında sevdiği kadınla onuruyla ve şerefiyle evlenmek isteyen ve umutları olan genç bir adamdı Edmond Dantes. Hainlik en mutlu akşamında, sevdiği kadınla nişanlanacağı gün onu ensesinden yakaladı ve bir gecede her şey mahvoldu. 14 yıl boyunca If şatosunda bir hücrede yaşam savaşı verdi ve Rahip Faria ile tanıştıktan sonra haksızlığa uğramış bir genç olarak değil, bilinçli bir şekilde kimlerden hesap soracağını bilen biri oldu.
Danglars'ın sona kalmış olması kötü bir denk gelişti. Sonunda Monte Kristo'nun kendi merhametine yenileceği belliydi. Tanrı'yla içsel hesaplaşmaları, ilahi adalete inanması ama bir o kadar da Tanrı'nın onu yeryüzüne intikamın kılıcı olarak gönderdiğini düşünüp kendini Tanrı'nın intikam aracı olarak görmesi de Dantès’in ruhunda derin bir çatışmaya sebep oldu. Aslında daha birçok şey söylenebilir ama nasıl yeterli hissettirir bilemiyorum. Harikaydı ya. Herkese iyi okumalar ve bol şanslar diliyorum.
vay anam vay.. katil-kurban kitabı olduğunu biliyordum da ters köşe üstüne ters köşe yiyeceğimi tahmin etmemiştim. hiçbir tahminim çıkmadı ve 'şimdi tamam' dedikçe katilden uzaklaşmışım meğerse. helal olsun yazara, ne diyelim.. bu arada jack sen nasıl dedektif olmuşsun be kardeşim, ben daha çok düşündüm daha çok üstünde durdum olayların.. sigara iç dur anca keş herif.
bir de monologlar biraz baydı ama yine de iyiydi. 'katil kim?' tarzı veya hesaplaşmalar, intikam üzerinde okuma yapmak istiyorsanız tamamen sizi doyuracak bir kitap olduğunu söyleyebilirim. herkese iyi okumalar.
Kitap tek kelimeyle harikaydı. Anlatım dili ve konusu itibariyle bütünüyle doyurucu bir kitaptı. Sue ve Maud'un Beyefendi'nin teklifi üzerine yollarının kesişmesi ama bu teklifin tamamen planlı olduğu, aslında ikisinin kaderinin çoktan belirlenmiş olduğu ve kitabın gidişatıyla neye, kime şaşıracağınızı kestiremediğiniz bir roman.
Ait olamamak, geçmişe takılıp kalmak, kibre yenik düşmek... Yaşantılar, acı deneyimler, yaslar hepsi bir gün geçer. Tabii buna müsaade ederseniz. Aziz Bey takıldı sadece, takılı kaldı. Maryam gitti, terk etti ve ona kini öfkesi varken Vuslat'ın hayatını mahvetti. Çok geç olmuşken Vuslat'ın varlığının değerini fark etti ama çok geç oldu. Babasına benzedi, nefret ettiği ve bir türlü affedemediği babasına benzedi ama yine alışkanlıklarından vazgeçemedi. Sonra tekme tokat kapı dışarı edildi.
Haklı mı, bence değil. Hak etti. Eskimiş aşkınızla sırf içinizden atamıyorsunuz diye Vuslat gibi karşılıksız sevgiyi bile kabullenip pencere kenarında beklettiğiniz ve geç kaldığınız kişilerin hayatını mahvedince ve sonra yüreğinde büyük bir boşlukla ölünce, onun arkasından hissettiğiniz bencil bir yalnızlıkla keder duygusunu yaşayınca haklı olmuyor size de üzülmüyoruz abi.. İzle şimdi pencere kenarından Haliç'i.
Reklam