Beyninin hep aynı yönlerini kullanan, atalarının yaşadığı gibi yaşamadığı için biyolojisi bozulan, sürekli bilgi girişi nedeniyle psikolojisi yerinde olmayan insanlar; çocukluğu ergenliğin gelmesi, ergenliği yetişkinliğin gelmesi, yetişkinliği emekliliğin gelmesi için geçirdikten sonra hayatı aslında hiç yaşamadığını, sadece sürekli bilgi edinip bir sonraki dönemi beklemekle geçirdiğini fark ederler.
Hakikat hiçbir zaman Homo sapiens’in gündeminin tepesinde yer almadı.Gerçeklik diye bir kavram gereksizleşti. Kimsenin aramadığı, önemsemediği hatta ne olduğunu bile bilmediği “hakikat” aşırı bilgi çağında kaybolmuştur.
Sahip olmadığımız değil, sahip olduğumuz bilgi nedeniyle doğru düşünemiyoruz.