Dünya, tabiatı gereği, “adil” bir yer olmadığından ve insanlar keyfiyetleri ve sahip oldukları imkanlar açısından eşit yaratılmadıklarından, neyin adil olduğuna dair birileri tarafından benimsenen kategorileri herkese dayatmaya çalışmak, katı devlet kontrolünü ve bir sürü kanunun varlığını gerektirmektedir.
Beyninin hep aynı yönlerini kullanan, atalarının yaşadığı gibi yaşamadığı için biyolojisi bozulan, sürekli bilgi girişi nedeniyle psikolojisi yerinde olmayan insanlar; çocukluğu ergenliğin gelmesi, ergenliği yetişkinliğin gelmesi, yetişkinliği emekliliğin gelmesi için geçirdikten sonra hayatı aslında hiç yaşamadığını, sadece sürekli bilgi edinip bir sonraki dönemi beklemekle geçirdiğini fark ederler.