Yüce ya da zengin olmayı istemek, yalan söylemeyi, eğilip bükülmeyi, el etek öpmeyi, doğrulup dikilmeyi, yüze gülmeyi, ikiyüzlülük etmeyi kabul etmiş olmak değil midir? Yalan söyleyenlere, eğilmişlere, yerde sürünenlere hizmet etmek değil midir? Onların suç ortağı olmadan önce, onlara hizmet etmek gerekir.
Her şeye rağmen umudumuzu kaybetmemeliyiz. Dünyanın iki üç diktatörün elinde karanlığa sürüklenmesi karşışında, gelecek güzel günler için. İyiliğin, kötülük tarafından sindirilmesine rağmen umut etmeliyiz. Belirsiz bir fırtınada yolunu kaybetmiş bir şekilde sürüklenen şu aciz, perişan ve selsefil insanlığın elinden umudunu da alırsak geriye ölü bir ceset yığını kalmaz mı? Vazgeçmek acizliktir, güzel hayaller adına umut edin....
Ucuz para, ekonomik hesaplamayı güvenilmez hâle getirir ve ekonomik resesyonlar ile krizlerin temel sebebidir. Sağlam para, bireysel özgürlükleri despotizm ve baskılardan korumak için elzemdir.
Neden dilenciler hor görülüyorlar. Bence şu basit sebepten dolayı: Saygın bir hayat sürecek parayı kazanamıyorlar. Para, meziyetin en büyük kıstası haline geldi. Dilenciler de bu kıstası karşılayamadıkları için hor görülüyorlar.