SARA DOĞRUER
@saradgr
39 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Artık o gözler insana inanıveren, saf temiz bir kızın gözleri değildi.
Reklam
İkimiz de birbirimiz olmadan yaşayamayacağımıza inanıyorduk.
Puan vermedi·72 syf.·
2026 2. kitabı
Kızıl Veba 1910 yılında yazılıyor. O dönemde bu romanı yazarken esinlenecek büyük bir salgın yok .Salgının böylesine yaşanmışcasına anlatılması, mikroplar hakkında kullanılan terimler, hastaların yaşadığı psikolojik tahliller döneme göre şaşırtıcı ve korkutucu. Yaşanacak bir salgın sırasında halkın davranışı ise şöyle anlatılıyor: bir takım insan kendi sağlığını hiçe sayarak mikrobu bulmak için canla başla uğraşıyor, bazıları toplaşıp sadece kendisi ve ailesini korumak istiyor. Bazı kesimler de bu olayı kullanıp yağmacılık yapıyor, açgözlüler, benciller, çıkarcılar ve niceleri tanıdık geliyor değil mi?
London salgınla sadece insanlığın değil düzenin, toplumsal değerlerin ve ahlakın da çöküşünü anlatıyor. Salgın insanı sadece biyolojik olarak etkilemiyor . Sınıfsal farklar, statü, makam farketmeden herkes aynı savaşın içine giriyor.
"Uygarlık çöküyor ve herkes kendisi için yaşıyordu." Okurken düşündüm şeylerden biri ' bu kadar kolay mı bir uygarlığın çöküşü ? ' oldu .Bilim var teknoloji var ama bunlar insanı ölümden kurtarmaya yetmiyor. Medeniyet kırılıyor ve insanlar hayatta kalmak için ilkel içgüdülerine dönerken güç ve vahşet ön plana çıkıyor. Çok değil yaklaşık 50 sene sonraki torunlarını vahşi doğa içinde insanlık nedir yazı nedir bilmeden yaşıyorlar kendilerinden önceki yaşamı masal gibi dinliyorlar bu durum bize bilginin aktarılmadığında yok olucağını gösteriyor. Ölen sadece insanlar değil hafızalar da siliniyor. 3 torunun biri asker biri rahip biri kral olmak istiyor. Bu da bir uygarlığın başlaması için gerekli olan savaşma yönetme ve dua etme duygularını gösteriyor. Medeniyet tekrar başlar ve bu seneler alır, bitmesi ise bir mikroba bakar. Yani içinde bulunduğumuz dünya kapitalist düzenin yarattığı yalan algıdan başka bir şey değil.
" Ne fark ederdi ki
